Στις 12 Σεπτεμβρίου 1981, η Αθήνα έζησε μια από τις πιο θρυλικές αλλά και αμφιλεγόμενες συναυλίες της ιστορίας της. Ο Ρόρι Γκάλαχερ, το ιρλανδικό «παιδί θαύμα» της ροκ και των μπλουζ, εμφανίστηκε μπροστά σε 40.000 θεατές στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Ήταν μια εποχή που η Ελλάδα έκανε τα πρώτα της βήματα στη διοργάνωση μεγάλων συναυλιών διεθνών καλλιτεχνών, και η εμφάνιση του Γκάλαχερ θεωρήθηκε γεγονός πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της χώρας.
Ωστόσο, η βραδιά δεν εξελίχθηκε όπως αναμενόταν. Τα επεισόδια που ξέσπασαν μεταξύ της αστυνομίας και του πλήθους μετατράπηκαν σε μια χαοτική εμπειρία. Οι συγκρούσεις απλώθηκαν σε όλη την περιοχή, από τη Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τον Περισσό, με δακρυγόνα, φωτιές και εκτεταμένες ζημιές σε καταστήματα και δρόμους. Η επόμενη μέρα βρήκε τον Τύπο να μιλά για «καμένη Φιλαδέλφεια» από τους «ροκάδες», με πρωτοσέλιδα που στιγμάτισαν το γεγονός περισσότερο για τα επεισόδια παρά για τη μουσική.
Ο ίδιος ο Γκάλαχερ, σε συνέντευξή του το 1992, περιέγραψε με ζωντανές λεπτομέρειες την εμπειρία του: «Μόλις το show ξεκίνησε, άρχισα να βλέπω φλόγες στο πίσω μέρος του σταδίου. Έξω από τον χώρο καιγόντουσαν μαγαζιά και εστιατόρια. Δεν ξέρω αν άφησαν λιγότερο κόσμο να μπει ή περισσότερους απ’ όσους έπρεπε, πάντως η αστυνομία αντέδρασε άμεσα με δακρυγόνα – και αυτά είναι επικίνδυνα. Δεν βλέπεις που πας, δεν μπορείς να παίξεις».
Η περιγραφή του θυμίζει σκηνές βγαλμένες από εφιάλτη: το συγκρότημα εγκλωβισμένο ανάμεσα σε καπνούς, πανικό και παρακρατικούς που τους περικύκλωναν στα παρασκήνια. «Δεν ξέραμε ποιος ήθελε να μας προστατεύσει και ποιος να μας επιτεθεί», είπε χαρακτηριστικά. Μετά το τέλος της συναυλίας, προσπάθησαν να επιστρέψουν στο ξενοδοχείο, αλλά το όχημά τους έμεινε από βενζίνη. Αναγκάστηκαν να περπατήσουν μέσα σε δρόμους που έμοιαζαν με εμπόλεμη ζώνη.
Παρά τον τρόμο, ο Γκάλαχερ δεν παρέλειψε να τονίσει την άλλη όψη της βραδιάς: «Η συναυλία από μόνη της ήταν καταπληκτική. Το κοινό ήταν φανταστικό. Απλά δεν ήθελα να πεθάνω σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε».
Το ηχητικό ντοκουμέντο της βραδιάς, με το εμβληματικό Moonchild, καταγράφηκε πρόχειρα με τα μέσα της εποχής, αλλά έμεινε ως πολύτιμη ανάμνηση μιας συναυλίας που σημάδεψε τη μουσική ιστορία της χώρας.
Σήμερα, πάνω από τέσσερις δεκαετίες αργότερα, η εμφάνιση του Ρόρι Γκάλαχερ στη Νέα Φιλαδέλφεια παραμένει σημείο αναφοράς. Όχι μόνο για τη δύναμη της μουσικής του, αλλά και για το πώς η ένταση μιας μεταβατικής πολιτικής και κοινωνικής περιόδου στην Ελλάδα «εισέβαλε» μέσα σε μια ροκ συναυλία, μετατρέποντάς την σε επεισοδιακή εμπειρία. Ένα βράδυ όπου η μαγεία της μουσικής συναντήθηκε με τη σκληρή πραγματικότητα του δρόμου, αφήνοντας πίσω του μια ιστορία που ακόμα συζητιέται.
Διαβάστε ακόμα: Ozzy Osbourne: Γιατί ήταν και θα είναι ο κορυφαίος στο είδος του
