Το 1997 κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία «Τιτανικός» που σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και άνοιξε τον δρόμο στον Λεονάντρο Ντι Κάπριο να εξελιχθεί σε έναν από τους κορυφαίους ηθοποιούς της γενιάς του.
Ωστόσο, η ταινία από την πρώτη κιόλας προβολή δημιούργησε στους τηλεθεατές μια απορία: θα μπορούσε ο Τζακ (Λεονάρτνο Ντι Κάπριο) και η Ρόουζ (Κέιτ Γουίνσλετ) να μοιραστούν στο τέλος την ξύλινη πόρτα που επέπλεε στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού; Ο Τζακ τελικά πεθαίνει από υποθερμία, ενώ η Ρόουζ μένει πάνω στην επιφάνεια της πόρτας. Η συγκεκριμένη σκηνή έγινε σύμβολο ρομαντικής θυσίας, αλλά και πηγή ατελείωτων συζητήσεων και θεωριών.
Η συζήτηση που άνοιξε και η απάντηση του Κάμερον
Το 2012 και με αφορμή το δημοφιλές τηλεοπτικό πρόγραμμα «MythBusters», το οποίο ανέπτυξε διάφορα σενάρια διάσωσης της Ρόουζ και του Τζακ, η συζήτηση για το κατά πόσο η πόρτα θα μπορούσε να αποτελέσει σανίδα σωτηρίας και για τους δύο πρωταγωνιστές «άναψε» για καλά. Μία από τις προτάσεις που έπεσαν, ήταν ότι το σωσίβιο της Ρόουζ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως στήριξη κάτω από την πόρτα, έτσι ώστε να επιπλέουν και οι δύο. Τα αποτελέσματα αυτής της πρότασης έδειξαν ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είχε αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσης τόσο της Ρόουζ όσο και του Τζακ. Όμως, ο Τζέιμς Κάμερον απάντησε ότι ακόμη κι αν αυτό ήταν εφικτό να συμβεί, η ιστορία απαιτούσε τη θυσία του Τζακ για συναισθηματικούς λόγους.
Το πείραμα του Κάμερον στην επέτειο των 25 ετών
Το ερώτημα άρχισε να γίνεται viral και τότε με αφορμή τα 25 χρόνια από την κυκλοφορία της ταινίας, ο Κάμερον αποφάσισε να επανεξετάσει την υπόθεση με μια πιο επιστημονική προσέγγιση. Σε συνεργασία με το National Geographic, δημιούργησε το ντοκιμαντέρ «Titanic: 25 Years Later with James Cameron». Στόχος του σκηνοθέτη ήταν να απαντήσει στο ερώτημα που ταλάνιζε όλα αυτά τα χρόνια τους τηλεθεατές. Για το πείραμα, χρησιμοποιήθηκαν δύο κασκαντέρ αντίστοιχου ύψους και βάρους με τους δύο ηθοποιούς, φορώντας αισθητήρες θερμοκρασίας και καρδιακού ρυθμού. Το σκηνικό στήθηκε σε παγωμένο νερό, σε συνθήκες παρόμοιες με εκείνες του ναυαγίου. Το ξύλινο αντικείμενο ήταν αντίγραφο της πόρτας της ταινίας, με ίδιες διαστάσεις και πλευστότητα.
Τα τέσσερα σενάρια που προέκυψαν
Μετά το πείραμα του Τζέιμς Κάμερον για την περιβόητη σκηνή του «Τιτανικού» προέκυψαν τα παρακάτω τέσσερα σενάρια:
- Το ίδιο με την ταινία, η Ρόουζ πάνω και ο Τζακ στο νερό. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο: η θερμοκρασία του Τζακ έπεσε γρήγορα, οδηγώντας σε υποθερμία μέσα σε λίγα λεπτά.
- Και οι δύο στην επιφάνεια, αλλά με τα πόδια στο νερό. Η κατάσταση ήταν κάπως καλύτερη, όμως η απώλεια θερμότητας ήταν ακόμη σημαντική.
- Και οι δύο στην επιφάνεια με το στήθος έξω από το νερό. Σε αυτή την περίπτωση έγινε η μεγάλη ανατροπή: η θερμοκρασία έπεφτε πολύ πιο αργά και το τρέμουλο βοηθούσε στη διατήρηση θερμότητας. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, με αυτό τον τρόπο ο Τζακ θα μπορούσε να επιβιώσει για αρκετές ώρες, μέχρι δηλαδή να φτάσει βοήθεια.
- Χρήση σωσιβίου για σταθερότητα. Παρά τις ελπίδες, η προσθήκη σωσιβίου κάτω από την πόρτα δεν έκανε ουσιαστική διαφορά στην πλευστότητα ή στη θερμοκρασία.
Το συμπέρασμα του Κάμερον
Ο Τζέιμς Κάμερον μετά το πείραμα διαπίστωσε ότι ο Τζακ είχε πιθανότητες να σωθεί, εφόσον είχε τοποθετηθεί σωστά στην επιφάνεια. «Υπό αυτές τις συνθήκες, με τη σωστή ισορροπία, θα μπορούσαν να είχαν επιζήσει και οι δύο», είπε. Ωστόσο, τόνισε ότι η ταινία δεν είναι ντοκιμαντέρ επιβίωσης αλλά μια ιστορία αγάπης και θυσίας. «Ο Τζακ έπρεπε να πεθάνει. Αυτό λέει το σενάριο, αυτό εξυπηρετεί το συναισθηματικό ταξίδι του θεατή», εξήγησε στη συνέχεια ο σκηνοθέτης. Μάλιστα, ο Κάμερον παραδέχτηκε ότι αν ξαναγύριζε τη σκηνή σήμερα, θα έκανε την επιφάνεια μικρότερη για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία και να μην γεννηθεί καν το ερώτημα με την πόρτα.
Διαβάστε ακόμα: Η κλοπή της Μόνα Λίζα: Το θρίλερ που συγκλόνισε τον κόσμο
