Τέτοιες μέρες το μακρινό 1951 ξεκίνησαν οι πρώτες προβολές έγχρωμων εκπομπών από την τηλεόραση των ΗΠΑ. Πιο συγκεκριμένα, στις 7 Ιουλίου ξεκίνησε επίσημα το CBS το πρώτο τακτικό πρόγραμμα έγχρωμων εκπομπών του. Σε πειραματικό επίπεδο, η πρώτη εμπορική έγχρωμη τηλεοπτική μετάδοση είχε γίνει από τις 25 Ιουνίου με το λεγόμενο ειδικό ψυχαγωγικό πρόγραμμα Premiere.
Το καλοκαίρι του 1951 αποτέλεσε ορόσημο στην ιστορία της τηλεόρασης. Για πρώτη φορά οι Αμερικανοί τηλεθεατές είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν εμπορικές τηλεοπτικές εκπομπές σε χρώμα, έστω και αν ο αριθμός τους ήταν εξαιρετικά περιορισμένος. Το δίκτυο CBS εγκαινίασε τη νέα εποχή η οποία άρχισε να μεταδίδει τακτικά έγχρωμα προγράμματα, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από την ασπρόμαυρη στην έγχρωμη τηλεόραση.
Η τεχνολογία που χρησιμοποιούσε το CBS ήταν βασισμένο στο λεγόμενο field-sequential color system, το οποίο είχε αναπτύξει ο μηχανικός Peter Goldmark. Το σύστημα παρήγαγε εντυπωσιακά χρώματα για την εποχή, όμως απαιτούσε ειδικούς τηλεοπτικούς δέκτες και δεν ήταν συμβατό με τις υπάρχουσες ασπρόμαυρες τηλεοράσεις. Αυτό αποτέλεσε το μεγαλύτερο μειονέκτημά του.
Το κοινό που μπορούσε να παρακολουθήσει τις έγχρωμες εκπομπές ήταν ελάχιστο. Αυτός ήταν και ο λόγος που χρειάστηκαν περίπου δέκα χρόνια μέχρι το κοινό να απορροφήσει την έγχρωμη τηλεόραση και να καθιερωθεί έναντι της ασπρόμαυρη. Υπολογίζεται ότι στη Νέα Υόρκη υπήρχαν μόλις λίγες δεκάδες πειραματικοί έγχρωμοι δέκτες, ενώ οι περισσότεροι Αμερικανοί συνέχιζαν να βλέπουν μόνο ασπρόμαυρη εικόνα. Παρ’ όλα αυτά, η τεχνολογία εντυπωσίασε τους ειδικούς και απέδειξε ότι το έγχρωμο μέλλον της τηλεόρασης ήταν ελπιδοφόρο .
Ωστόσο, το σύστημα του CBS δεν καθιερώθηκε. Βασικότερο εμπόδιο υπήρξε η ασυμβατότητα με τους εκατομμύρια υπάρχοντες τηλεοπτικούς δέκτες. Συμπληρωματικά, οι τεχνικές και οικονομικές δυσκολίες δεν ήταν αμελητέα ζητήματα με αποτέλεσμα το σύστημα του CBS να απορριφθεί λίγους μήνες αργότερα. Τελικά, το 1953 υιοθετήθηκε το συμβατό πρότυπο NTSC, το οποίο επέτρεψε την ευρεία διάδοση της έγχρωμης τηλεόρασης και άνοιξε τον δρόμο για τη μαζική εξάπλωσή της τις επόμενες δεκαετίες.
Αν και το 1951 θεωρείται η απαρχή της εμπορικής έγχρωμης τηλεόρασης στις ΗΠΑ, χρειάστηκε σχεδόν μία δεκαετία μέχρι η έγχρωμη εικόνα να γίνει πραγματικά προσιτή στο ευρύ κοινό και ακόμη περισσότερο μέχρι να αντικαταστήσει οριστικά την ασπρόμαυρη τηλεόραση.
Μπορεί το αρχικό σύστημα CBS να μην ευδοκίμησε όμως αδιαμφισβήτητα το 1951 αποτελεί μια χρονολογία ιστορικής σημασίας η οποία σηματοδοτεί τόσο την απαρχή της έγχρωμης τηλεόρασης όσο και μια τεχνολογική επανάσταση.
Η μετάβαση από την ασπρόμαυρη στην έγχρωμη τηλεόραση.
Η μετάβαση χρειάστηκε από την ασπρόμαυρη στην έγχρωμη τηλεόραση έπρεπε να πληρεί κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις, Ένα συνοθήλευμα τεχνολογικών, οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων.
Οι έγχρωμες τηλεοράσεις ήταν πανάκριβες
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 μια έγχρωμη τηλεόραση κόστιζε περίπου 1.000 δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σήμερα σε περισσότερα από 11.000 δολάρια με βάση τον πληθωρισμό. Για τις περισσότερες οικογένειες ήταν ένα ποσό απληστίαστο καθιστώντας την έγχρωμη τηλεόραση αγαθό πολυτελείας. Παράλληλα η ικανότητα παραγωγής έγχρωμων τηλεοράσεων ήταν περιορισμένη καθώς το κόστος όχι μόνο της αγοράς τους αλλά και της παραγωγής τους ήταν πολύ υψηλό. Από την άλλη πλευρά, οι καταναλωτές δεν είχαν κίνητρο να αγοράσουν έγχρωμες τηλεοράσεις επειδή σχεδόν όλο το πρόγραμμα ήταν ασπρόμαυρο. Δημιουργήθηκε έτσι ένας φαύλος κύκλος που έκανε την διαδικασία εξάπλωσης της νέας τεχνολογίας όλο και πιο δύσκολη.
Το 1953 εγκρίθηκε το πρότυπο NTSC, το οποίο είχε ένα μεγάλο πλεονέκτημα: οι έγχρωμες εκπομπές μπορούσαν να προβάλλονται και στις παλιές ασπρόμαυρες τηλεοράσεις χωρίς πρόβλημα. Αυτό έδωσε στους τηλεοπτικούς σταθμούς τη δυνατότητα να εκπέμπουν σε χρώμα χωρίς να χάσουν το υπάρχον κοινό τους και αποτέλεσε το σημαντικότερο βήμα για τη διάδοση της έγχρωμης τηλεόρασης.
Τι ήταν αυτό που προκάλεσε την πραγματική αλλαγή;
Η πραγματική «έκρηξη» σημειώθηκε τη δεκαετία του 1960. Μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, παρελάσεις, μουσικές εκπομπές και δημοφιλείς σειρές αποκτούσαν εντελώς διαφορετική εικόνα σε χρώμα. Οι καταναλωτές άρχισαν να αντιλαμβάνονται ότι η έγχρωμη τηλεόραση δεν ήταν απλώς μια τεχνολογική καινοτομία, αλλά μια σαφώς καλύτερη εμπειρία θέασης. Έτσι, εταιρείες όπως η RCA έκαναν μεγάλες επενδύσεις στην ανάπτυξη και διαφήμιση της έγχρωμης τηλεόρασης. Η RCA συνεργάστηκε στενά με το τηλεοπτικό δίκτυο NBC, αυξάνοντας συνεχώς τον αριθμό των έγχρωμων εκπομπών για να δημιουργήσει ζήτηση για τις νέες συσκευές.
Το 1965 τα περισσότερα προγράμματα της βραδινής ζώνης στα μεγάλα αμερικανικά δίκτυα μεταδίδονταν πλέον έγχρωμα, κάνοντας την αλλαγή φανερή. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1960 οι πωλήσεις έγχρωμων τηλεοράσεων εκτοξεύθηκαν και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 η έγχρωμη τηλεόραση είχε γίνει το νέο πρότυπο, ενώ η ασπρόμαυρη άρχισε σταδιακά να εξαφανίζεται από την αγορά.
Η μετάβαση στην έγχρωμη τηλεόραση θυμίζει πολύ τη σημερινή μετάβαση από την τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας (HD) στην ανάλυση 4K ή ακόμη και 8K. Η νέα τεχνολογία υπήρχε, αλλά χρειάστηκε χρόνος μέχρι να γίνουν οικονομικές οι συσκευές, να δημιουργηθεί αρκετό περιεχόμενο και να πειστεί το ευρύ κοινό ότι άξιζε να κάνει την αλλαγή.
