Το σινεμά που σήκωσε «περήφανα» τη ΛΟΑΤΚΙ+ σημαία

Home » Art & Culture » Το σινεμά που σήκωσε «περήφανα» τη ΛΟΑΤΚΙ+ σημαία

Ταινίες όπως το «Moonlight», το «Πορτρέτο Μιας Γυναίκας Που Φλέγεται», το «120 Beats Per Minute» προσφέρουν-εκτός από αισθητική απόλαυση στους σινεφίλ και βραβεία στα Όσκαρ και τις Κάννες-  και μεγαλύτερη ορατότητα. Η δυναμική του queer κινηματογράφου κάνει τη φωνή της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας να ακούγεται πιο δυνατά τόσο εντός, όσο και εκτός οθόνης.

Την προηγούμενη Πέμπτη υπερψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την ισότητα στον γάμο, μια απόφαση-σταθμός για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα της χώρας. Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από το Κοινοβούλιο με πολύχρωμες σημαίες και πανό για να γιορτάσει την ιστορική αυτή μέρα τονίζοντας ότι «η αγάπη κάνει την οικογένεια». 

Με αυτή την αφορμή, θυμόμαστε κάποιες από τις ταινίες που ανέδειξαν την αληθινή δύναμη της queer έκφρασης και ξέφυγαν από τη στερεοτυπική αναπαράσταση.

My Own Private Idaho (1991) του Γκας Βαν Σαντ

Ένα μικρό διαμαντάκι του ανεξάρτητου κινηματογράφου το οποίο εξερευνά τις ζωές δύο κουίρ ανδρών στα τέλη του 20ου αιώνα οι οποίοι κινούνται στο περιθώριο, ενώ βάζει στο κάδρο και το φαινόμενο της ανδρικής σεξεργασίας. Ένα ονειρικό φιλμ δρόμου με τον Ρίβερ Φοίνιξ (έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 23 ετών) και τον Κιάνου Ριβς.

Tρέιλερ:

YouTube player

The Living End (1992) του Γκρεγκ Αράκι

Μία ταινία – σταθμός για την εποχή της με δραματικά και κωμικά στοιχεία, η οποία είχε χαρακτηριστεί από ορισμένους κριτικούς ως «gay Thelma & Louise» και αποτελούσε μια πρώιμη είσοδο στο New Queer Cinema. Ο Λουκ είναι ένας ανήσυχος και απερίσκεπτος χαρακτήρας, ενώ ο Τζον ένας δειλός και απαισιόδοξος κριτικός κινηματογράφου. Και οι δύο είναι ομοφυλόφιλοι και οροθετικοί. Μετά από μια αντισυμβατική συνάντηση και αφού ο Λουκ σκοτώνει έναν ομοφοβικό αστυνομικό, ξεκινούν ένα roadtrip με σύνθημα «Fuck The World».

Τρέιλερ:

YouTube player

«But I’m a Cheerleader» (1999) της Τζέιμι Μπάμπιτ

Μία ταινία που θεωρείται πλέον queer classic (παρ’ όλο που δέχτηκε κριτική από τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα όταν κυκλοφόρησε) και είναι ένα από τα πιο camp, αστεία και ρομαντικά φιλμ που κυκλοφόρησαν στο τέλος της δεκαετίας του ’90. Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι μια 17χρονη, η οποία υποχρεώνεται από τους γονείς της να υποστεί «διορθωτική θεραπεία» ώστε να ξεπεράσει την ομοφυλοφιλία της και για αυτό τον λόγο μεταφέρεται σε ένα ειδικό κέντρο «αποκατάστασης» (υπάρχουν όντως τέτοια κέντρα). Τα ποπ στοιχεία, τα έντονα χρώματα και η feelgood διάθεση, διακωμωδούν και «αναποδογυρίζουν» όλα τα στερεότυπα.

Τρέιλερ:

YouTube player

«Boys Dont Cry» (1999) της Κίμπερλι Πιρς

Μία σπαραχτική ιστορία που διαδραματίζεται στη Νεμπράσκα. Μια νεαρή κοπέλα που θέλει να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου, μεταμφιέζεται σε αγόρι. Οι κατακτήσεις της στις γυναίκες ξεσηκώνουν τη ζήλεια δύο ανδρών, ώσπου αποκαλύπτεται με δραματικές συνέπειες η πραγματική της ταυτότητα. Ο ρόλος του Μπράντον χάρισε στη Χίλαρι Σουάνκ το πρώτο της Όσκαρ. H ταινία βασίστηκε στην πραγματική ιστορία ενός transgender αγοριού ο οποίος έπεσε θύμα ενός φρικτού εγκλήματος μίσους.

Τρέιλερ:

YouTube player

Στρέλλα (2009) του Πάνου Κούτρα

Στον ελληνικό κινηματογράφο – που έχει τη δική του παράδοση και πορεία στις queer  αφηγήσεις – μία ταινία που έκανε ιδιαίτερη αίσθηση όταν κυκλοφόρησε ήταν η Στρέλλα σε σκηνοθεσία του Πάνου Κούτρα (2009). Με πρωταγωνίστρια την τρανς Μίνα Ορφανού και τη Μπέττυ Βακαλίδου, κεντρικό θέμα αποτελεί η σχέση ενός 45χρονου πρώην καταδίκου με μια 25χρονη τρανς γυναίκα.

Τρέιλερ:

YouTube player

Pariah (2011) της Ντι Ρις

Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας 17χρονης αφροαμερικανής από το Μπρούκλιν που θέλει με κάθε κόστος να εξερευνήσει την σεξουαλικότητά της. Στην πορεία συγκρούεται με τους φίλους και την οικογένεια της προκειμένου να ξεκινήσει ένα συναρπαστικό ταξίδι προς την ανακάλυψη του εαυτού της.

Τρέιλερ:

YouTube player

Η ζωή της Αντέλ (2013) του Αμπντελατίφ Κεσίς

Η ιστορία έκανε μεγάλη αίσθηση όταν βγήκε στις αίθουσες, κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα και έχει ως θέμα μία τρυφερή σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο νέες γυναίκες που βαδίζουν προς την ενηλικίωση. Παρ’ όλο που κατηγορήθηκε ότι φετιχοποιεί τη λεσβιακή σχέση και χαρακτηρίζεται από male gaze, η ιστορία (ο έρωτας της Αντέλ και της Έμα) είναι μία από τις πιο όμορφες και συγκινητικές ερωτικές αφηγήσεις που έχουμε δει στο σινεμά.

Pride (2014) του Μάθιου Γουόρκας

Η ταινία έχει έντονη πολιτική χροιά και ενώνει με χιούμορ και τρυφερότητα δύο φαινομενικά εντελώς διαφορετικούς κόσμους που δένονται με το μεγαλείο της αλληλεγγύης. Στο Λονδίνο του 1984 μια ομάδα γκέι ακτιβιστών προσπαθεί να συγκεντρώσει χρήματα για την υποστήριξη της μεγάλης απεργίας των ανθρακωρύχων ενάντια στη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Μάργκερετ Θάτσερ. Με αυτή την αποστολή φτάνει σε μία μικρή πόλη της Ουαλίας για να τους συναντήσει από κοντά. Η  ιστορία είναι αληθινή.

Τρέιλερ:

YouTube player

Τangerine (2015) του Σον Μπέικερ

Η αφήγηση μπορεί να θυμίζει ξέφρενη διαδρομή σε τρενάκι του λούνα παρκ, αλλά παράλληλα αναδεικνύει ρεαλιστικές αφηγήσεις για τις τρανς γυναίκες και τη σεξεργασία. Μια τρανς σεξεργάτρια μαθαίνει ανήμερα των Χριστουγέννων πως ο «προστάτης» της Τσέστερ την απατούσε με μια ξανθιά. Με αυτή την αφορμή τους αναζητάει στο underground Χόλιγουντ συναντώντας κορίτσια της πιάτσας, νταβατζήδες, drag queens και βαποράκια.

Τρέιλερ:

YouTube player

Moonlight (2016) του Μπάρι Τζένκινς

Όσκαρ καλύτερης ταινίας, διασκευασμένου σεναρίου και β’ αντρικού ρόλου. Ο νεαρός Αφροαμερικανός Σαϊρόν ανοίγει τον δικό του δρόμο χειραφέτησης στην περιθωριακή πλευρά του Μαϊάμι ζώντας σε ένα βίαιο και υποβαθμισμένο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Η επώδυνη μετάβαση του ήρωα προς την αυτογνωσία δίνεται με έναν τρόπο λυρικό και απόλυτα επίκαιρο.

Τρέιλερ:

YouTube player

Μια Φανταστική Γυναίκα (2017) του Σεμπάστιαν Λέλιο

Ένα κινηματογραφικό διαμάντι από τη Χιλή με θέμα μία δυναμική τρανς γυναίκα που έρχεται αντιμέτωπη με τα στερεότυπα όταν πεθαίνει ξαφνικά ο σύντροφος της. Η απόρριψη που εισπράττει μια τρανσέξουαλ στη σύγχρονη κοινωνία του Σαντιάγο είναι το κεντρικό θέμα της ταινίας που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Τρέιλερ:

YouTube player

Να με Φωνάζεις με το Όνομά σου (2017) του Λούκα Γκουαντανίνο

Στη Βόρεια Ιταλία του 1983 ο 17χρονος Έλιο περνάει ανέμελος τις καλοκαιρινές του διακοπές. Αν και περιτριγυρισμένος από κορίτσια, με τα οποία φλερτάρει, αρχίζει να ερωτεύεται τον Αμερικανό ακαδημαϊκό Όλιβερ, ο οποίος φιλοξενείται στο οικογενειακό αρχοντικό του. Η ιστορία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Αντρέ Ασιμάν. Η ταινία είναι συγκινητική, ποιητική,  λουσμένη από το υπέροχο ιταλικό φως και όπως ήταν αναμενόμενο έφτασε μέχρι τα Όσκαρ. 

Τρέιλερ:

YouTube player

120 Χτύποι το Λεπτό (2017) του Ρομπέν Καμπιγιό

Η ιστορία διαδραματίζεται στο Παρίσι στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Η γαλλική ακτιβιστική οργάνωση Act Up, ενημερώνει για τον ιό του AIDS και απαιτεί από την κυβέρνηση και τις φαρμακευτικές εταιρίες να επισπεύσουν τις δοκιμές για τα φάρμακα όχι μόνο για την γκέι κοινότητα, αλλά και για τους τοξικομανείς και τους φυλακισμένους. Μία τρυφερή, πολιτικοποιημένη και συγκινητική ταινία για τον τεράστιο αντίκτυπο του AIDS στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές του 1990 και στη μάχη τους για μία αξιοπρεπή ζωή.

Τρέιλερ:

YouTube player

Το Πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται (2019) της Σελίν Σιαμά

Μία αριστουργηματική ταινία εποχής σε σενάριο και σκηνοθεσία της Σελίν Σιαμά, η οποία διαδραματίζεται στη Γαλλία στα τέλη του 18ου αιώνα και αφηγείται την ιστορία μιας λεσβιακής σχέσης μεταξύ μιας αριστοκράτισσας και μιας ζωγράφου. Ένας μεγάλος έρωτας που βάζει φωτιά στις πατριαρχικές συμβάσεις της εποχής και αναδεικνύει την αυτόφωτη δύναμη που γεννιέται από τις θηλυκότητες. 

Τρέιλερ:

YouTube player

Joyland (2022) του Σαΐμ Σαντίκ

O αφηγηματικός πυρήνας του φιλμ είναι η σχέση ενός άνδρα με ένα τρανς άτομο που αναπτύσσεται σε απρόσμενες συνθήκες. Ένας απαγορευμένος έρωτας, η πατριαχική κοινωνία του Πακιστάν και η μουσουλμανική περιοριστική πραγματικότητα είναι τα θέματα που διατρέχουν το έργο του βραβευμένου μικρομηκά. Είναι η πρώτη ταινία από το Πακιστάν που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών, κέρδισε τον Queer Χρυσό Φοίνικα και η προβολή της απαγορεύτηκε στην πατρίδα της.

Τρέιλερ:

YouTube player
Picture of Ηλέκτρα Ζαργάνη

Ηλέκτρα Ζαργάνη

Aπόφοιτη του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ και δημοσιογράφος του πολιτιστικού ρεπορτάζ. Εργάζεται στον χώρο των ΜΜΕ από το 2008 και έχει συνεργαστεί με ιστοσελίδες, περιοδικά, εφημερίδες και πολιτιστικά ιδρύματα.

Το σινεμά που σήκωσε «περήφανα» τη ΛΟΑΤΚΙ+ σημαία

Most Popular

Share on Social Media

Νεότερα Άρθρα
Scroll to Top