Η Μέση Ανατολή βρίσκεται για ακόμη μία φορά στο χείλος μιας γενικευμένης κρίσης και, όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό, οι εξελίξεις μοιάζουν να εξαρτώνται από μία μόνο υπογραφή: εκείνη του Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε το δημοσίευμα του Axios σχετικά με το Μνημόνιο Κατανόησης ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν, το οποίο προβλέπει παράταση της υφιστάμενης εκεχειρίας για ακόμη 60 ημέρες. Η συμφωνία θεωρείται το πρώτο βήμα για να ανοίξει ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, όμως τίποτα ακόμη δεν θεωρείται οριστικό.
Η τελική απόφαση ανήκει στον Αμερικανό πρόεδρο
Και κάπως έτσι, ολόκληρη η διεθνής κοινότητα μοιάζει να παρακολουθεί τις εξελίξεις με κομμένη την ανάσα, περιμένοντας αν ο Τραμπ θα ανάψει το «πράσινο φως» ή αν η περιοχή θα οδηγηθεί σε ακόμη μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται τις τελευταίες ώρες, το προσχέδιο της συμφωνίας έχει ήδη σταλεί σε συμμάχους των ΗΠΑ, μεταξύ αυτών και το Ισραήλ. Το σχέδιο περιλαμβάνει την επαναφορά της εμπορικής ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, τη χαλάρωση των αμερικανικών περιορισμών στα ιρανικά λιμάνια, αλλά και πρόσβαση της Τεχεράνης σε παγωμένα περιουσιακά στοιχεία που φτάνουν τα 12 δισεκατομμύρια δολάρια.
Παράλληλα, προβλέπεται ένα παράθυρο διαπραγματεύσεων διάρκειας έως 60 ημερών για κρίσιμα ζητήματα όπως ο εμπλουτισμός ουρανίου, τα αποθέματα υψηλά εμπλουτισμένου υλικού και η εποπτεία από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας.
Ωστόσο, πίσω από τη διπλωματική κινητικότητα, η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει εκρηκτική.
Τα αμερικανικά πλήγματα των τελευταίων ημερών, οι ιρανικές πυραυλικές απαντήσεις προς το Κουβέιτ, αλλά και η επέκταση των ισραηλινών επιχειρήσεων στον Λίβανο δείχνουν ότι όλες οι πλευρές προετοιμάζονται για κάθε πιθανό σενάριο. Η ένταση όχι μόνο δεν έχει εκτονωθεί, αλλά πολλοί αναλυτές εκτιμούν πως η περιοχή βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ σε μια ανεξέλεγκτη περιφερειακή σύγκρουση.
Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ αντιμετωπίζει με επιφύλαξη το πλαίσιο της συμφωνίας, καθώς θεωρεί ότι μεταθέτει χρονικά τις ουσιαστικές δεσμεύσεις του Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Επιπλέον, το ενδεχόμενο μόνιμης κατάπαυσης πυρός που θα περιλαμβάνει και τον Λίβανο προκαλεί νέες πολιτικές και στρατιωτικές αντιδράσεις.
Το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν υπάρχει συμφωνία στο τραπέζι. Το ερώτημα είναι αν μία πολιτική απόφαση στην Ουάσινγκτον μπορεί πραγματικά να αποτρέψει μια νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή.
Και μέχρι να υπάρξει η τελική υπογραφή, ο κόσμος παραμένει κυριολεκτικά σε αναμονή.
