Η ιστορία του μπάσκετ είναι γεμάτη στιγμές που υπερβαίνουν το απλό σκοράρισμα, καθιστώντας τους πρωταγωνιστές αθανάτους στη μνήμη και ανασύροντας αναμνήσεις από το χρονοντούλαπο της ιστορίας. Κάπως έτσι, το πρόσφατο buzzer beater του Γιάννη Αντετοκούνμπο, το οποίο έκρινε τη νίκη των Μπακς κόντρα στους Πέισερς, ανήκει δικαιωματικά σε αυτή την κατηγορία.
Ο Έλληνας σούπερ σταρ, με ένα εκπληκτικό fadeaway jump shot, υπέγραψε το 117-115, φέρνοντας στη μνήμη όλων των φιλάθλων το θρυλικό «Last shot» του Μάικλ Τζόρνταν το 1998 στους τελικούς του NBA κόντρα στους Τζαζ. Πράγματι, η σύγκριση των δύο φάσεων μπορεί για πολλούς να φαίνεται υπερβολή της στιγμής, αλλά αποτελεί και μια ουσιαστική παραλληλία που αποκαλύπτει την εξέλιξη του ίδιου του αθλήματος.
Όταν η μπάλα «καίει»…
Σε κάθε περίπτωση, η πίεση σε μια τέτοια φάση είναι αφόρητη. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, με το σκορ ισόπαλο στο 115-115, πήρε την ευθύνη στην τελευταία κατοχή, όπως ακριβώς έκανε ο Τζόρνταν στο «Delta Center» του Σολτ Λέικ Σίτι πριν από 27 χρόνια. Εξάλλου, ο «Greek Freak» είχε μπει στη ρακέτα, έκανε μια γρήγορη περιστροφή και, παρά την προσπάθεια του ψηλού Αϊζέια Τζάκσον να κόψει την μπάλα, σούταρε με επιτυχία. Επομένως, το σουτ του Γιάννη πάνω από τον αντίπαλο, σχεδόν από το ύψος της γραμμής του τριπόντου, έδειξε πως η δουλειά του στο μεσαίο σουτ πλέον αποδίδει καρπούς σε κρίσιμα σημεία. Κάτι, για το οποίο έχει δεχθεί έντονη κριτική.
Αντίστοιχα, το 1998, ο Μάικλ Τζόρνταν είχε κλέψει την μπάλα από τον Καρλ Μαλόουν και, με την μπάλα στα χέρια του, είχε διασχίσει το γήπεδο. Στη συνέχεια, απομόνωσε τον Μπράιαν Ράσελ, έκανε ένα γρήγορο cross-over, αναγκάζοντας τον αμυντικό να χάσει την ισορροπία του, και σούταρε με ένα τέλειο pull-up jump shot από τα έξι μέτρα. Ως εκ τούτου, και οι δύο φάσεις είναι αριστουργήματα εκτέλεσης υπό συνθήκες υπέρτατης πίεσης. Ειδικότερα, εκτός από την τεχνική αρτιότητα, και οι δύο παίκτες έδειξαν μια ηγετική νοοτροπία, αναλαμβάνοντας το τελευταίο, κρίσιμο, σουτ .
Εξάλλου, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είχε δηλώσει μετά τον αγώνα: «Καλύτερα να πάρεις το τελευταίο σουτ και να το χάσεις, παρά να μην το πάρεις καν και να το μετανιώσεις». Αυτή η δήλωση αποτελεί μια σαφή απόδειξη του ατσαλένιου ψυχισμού που χαρακτηρίζει τους κορυφαίους.
Στυλ και ουσία πάνε μαζί
Ενώ και οι δύο φάσεις κατέληξαν σε νικητήρια σουτ, υπάρχουν φυσικά και διαφορές στον τρόπο εκτέλεσης που αντικατοπτρίζουν την εξέλιξη του μπάσκετ. Πρώτον, το σουτ του Τζόρνταν ήταν ένα κλασικό pull-up jumper, με τον αέρα να αποτελεί το «σπίτι» του, καθώς είχε την ικανότητα να παραμένει στον αέρα περισσότερο από τον αντίπαλο. Κατά συνέπεια, ο Τζόρνταν εκτέλεσε την κίνηση με μια εκπληκτική ισορροπία, παρά την κόπωση του έκτου τελικού.
Αντιθέτως, το σουτ του Γιάννη ήταν ένα fadeaway. Πρόκειται για μια κίνηση που τον απομακρύνει από τον αμυντικό, εκμεταλλευόμενος το μήκος των χεριών του και την αλτικότητά του. Ως εκ τούτου, ο Γιάννης κατάφερε να απογειωθεί, να στρίψει και να σουτάρει, έχοντας τον αμυντικό «κρεμασμένο» πάνω του. Ωστόσο, η μεγαλύτερη ομοιότητα βρίσκεται στην αποφασιστικότητα της κίνησης, η οποία δεν άφησε κανένα περιθώριο αντίδρασης στην αντίπαλη άμυνα.
Επιπλέον, ο Τζόρνταν έκρινε έναν τελικό πρωταθλήματος, ενώ ο Γιάννης έκρινε έναν αγώνα της κανονικής περιόδου, αν και με τη φλόγα μιας δυνατής αντιπαλότητας κόντρα στους Πέισερς. Παρόλα αυτά, η σημασία του σουτ του Γιάννη είναι μεγάλη, καθώς δείχνει ότι ο «Greek Freak» έχει προσθέσει στο ρεπερτόριό του το αξιόπιστο σουτ από μέση απόσταση, γεγονός που τον καθιστά πλέον σχεδόν ασταμάτητο.
Η κληρονομιά των μεγάλων
Εν κατακλείδι, το buzzer beater του Γιάννη Αντετοκούνμπο δεν είναι απλώς ένα στατιστικό. Πρόκειται για μια στιγμή που ενώνει το παρόν με το ένδοξο παρελθόν του NBA. Βλέποντας αυτές τις δύο φάσεις, γίνεται αντιληπτό ότι οι σπουδαίοι παίκτες μοιράζονται μια κοινή «DNA νικητή». Δηλαδή, την ικανότητα να λειτουργούν άψογα όταν οι άλλοι λυγίζουν από την πίεση.
Ο Μάικλ Τζόρνταν έκανε αυτό το σουτ 27 χρόνια πριν, κλείνοντας την αυτοκρατορία των Μπουλς με τον πιο εμφατικό τρόπο. Έτσι, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, ένας από τους κυρίαρχους παίκτες της δικής του εποχής, επαναλαμβάνει την ιστορία, αποδεικνύοντας ότι το μπάσκετ, ανεξάρτητα από τις αλλαγές στους κανόνες, πάντα θα αναδεικνύει παίκτες με αυτόν τον ιδιαίτερο, ατσάλινο ψυχισμό. Συνεπώς, το τελευταίο χρονικά επίτευγμα του Γιάννη είναι ένα μήνυμα προς όλο το πρωτάθλημα: ο Έλληνας πρωταθλητής είναι έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη, όποτε κι αν του ζητηθεί.
