Ο Τιμ Φριντ, από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει αφιερώσει τα τελευταία 18 χρόνια της ζωής του σε μια δραστηριότητα που για τους περισσότερους ανθρώπους μοιάζει όχι απλώς επικίνδυνη, αλλά σχεδόν αδιανόητη. Ο ίδιος αφήνει εσκεμμένα να τον δαγκώνουν κάποια από τα πιο δηλητηριώδη φίδια στον κόσμο, όπως κόμπρες, μαύρες μάμπες, τάιπαν και κράιτ.
Συνολικά, έχει δεχθεί πάνω από 200 δαγκώματα από αυτά τα εξαιρετικά επικίνδυνα ερπετά και έχει χορηγήσει στον εαυτό του περισσότερες από 700 δόσεις δηλητηρίου. Για πολλούς, η ιδέα ότι κάποιος θα τολμούσε κάτι τέτοιο φαίνεται απίστευτη, ωστόσο ο Τιμ έχει έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο πίσω από αυτήν την επικίνδυνη πρακτική.
Η επικίνδυνη επιστημονική του προσέγγιση
Ο Τιμ εξηγεί ότι η βασική ιδέα πίσω από το πείραμά του ήταν απλή, αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη: πίστευε ότι αν λάμβανε μικρές και ελεγχόμενες δόσεις δηλητηρίου, το σώμα του θα μπορούσε να αναπτύξει ανοσία, προστατεύοντάς τον ακόμη και από τα πιο θανατηφόρα δηλητήρια φιδιών.
Όπως εξήγησε ο ίδιος σε συνέντευξή του στο CNN: «Το δηλητήριο των φιδιών προκαλεί τρομερές φλεγμονές στον οργανισμό. Για να το καταλάβει κανείς, ένα τσίμπημα μέλισσας απελευθερώνει περίπου 1-2 mg δηλητηρίου, ενώ μια μαύρη μάμπα μπορεί να δώσει 200-300 mg. Η διαφορά είναι τεράστια και η επιβάρυνση για το σώμα εξαιρετικά σοβαρή».
Ο Τιμ δεν ενεργούσε τυχαία. Ζύγιζε με ακρίβεια τις δόσεις, κρατούσε αναλυτικές σημειώσεις και στόχευε σε περίπου 6 mg δηλητηρίου κάθε φορά. Παρά τη σχολαστικότητα του, δεν έλειψαν οι στιγμές που η ζωή του βρέθηκε πραγματικά σε κίνδυνο.
Ένα βήμα πριν τον θάνατο, αλλά χωρίς να σταματήσει
Μία από τις πιο επικίνδυνες στιγμές του συνέβη όταν δέχτηκε δαγκώματα από μια αιγυπτιακή κόμπρα και μια μονόκλ κόμπρα μέσα σε διάστημα μόλις μίας ώρας, στο σπίτι του στο Ουισκόνσιν. Η κατάσταση ήταν τόσο κρίσιμη που χρειάστηκε αεροδιακομιδή και παρέμεινε σε κώμα για αρκετές ημέρες. Ωστόσο, ούτε αυτή η εμπειρία τον έκανε να εγκαταλείψει την πρακτική του.
Κατάφερε τελικά να αναπτύξει ανοσία;
Παρά τον τεράστιο κίνδυνο που αντιμετώπισε, οι γιατροί επιβεβαίωσαν ότι ο Τιμ έχει αναπτύξει ανοσία σε αρκετά από τα πιο θανατηφόρα δηλητήρια φιδιών. Τα σημάδια στο σώμα του από τα δεκάδες δαγκώματα αποτελούν, σύμφωνα με τον ίδιο, την απόδειξη ότι η μέθοδός του είχε αποτέλεσμα.
Η συνεισφορά του στην επιστημονική έρευνα δεν σταματά εκεί. Ο Τιμ έχει δωρίσει αίμα σε ερευνητικά προγράμματα, με την ελπίδα ότι τα αντισώματα που έχει αναπτύξει θα μπορούσαν να συμβάλουν στη δημιουργία ενός καθολικού αντιοφικού ορού. Πειράματα έδειξαν ότι το αίμα του προστάτευσε ποντίκια από θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου 13 ειδών φιδιών και προσέφερε μερική προστασία απέναντι σε άλλα έξι είδη.
Οι θάνατοι από δαγκώματα φιδιών και η σημασία της έρευνας
Κάθε χρόνο, περίπου 140.000 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο χάνουν τη ζωή τους λόγω δαγκωμάτων φιδιών, ενώ πολλοί άλλοι αντιμετωπίζουν μόνιμες αναπηρίες. Ένα καθολικό αντίδοτο θα μπορούσε να σώσει αμέτρητες ζωές, αν και η πλήρης εφαρμογή του παραμένει ακόμα μακριά.
Μιλώντας στο BBC, ο Τιμ δήλωσε ότι ελπίζει πως «κάνει κάτι καλό για την ανθρωπότητα». Περιγράφει τα δαγκώματα και τις ενέσεις δηλητηρίου ως έναν τρόπο ζωής που έχει επιλέξει με μοναδικό στόχο να συμβάλει στην επιστημονική πρόοδο και την έρευνα για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Διαβάστε ακόμα: Τι κάνει η ζάχαρη στον οργανισμό μας;
