Δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων. Για τους περισσότερους ημέρα γιορτής· για τον Φρανκ Βέτσινγκ όμως, η ημερομηνία αυτή έχει χαραχτεί ως μνήμη επιβίωσης. Κάθε χρόνο, μαζί με τη σύζυγό του Λαντ και τα δύο παιδιά του, στέκεται στην παραλία του Κάο Λακ στην Ταϊλάνδη. Στην άμμο σχηματίζουν μια καρδιά, τοποθετούν κεριά, ανάβουν λιβάνι και ψιθυρίζουν προσευχές για όσους χάθηκαν.
Η σκέψη γυρίζει πάντα στην 26η Δεκεμβρίου 2004. Ήταν μια ηλιόλουστη, γεμάτη ζωή μέρα στη νότια Ταϊλάνδη. Παραλίες γεμάτες τουρίστες, γέλια και μουσική. Μέχρι τη στιγμή που η γη άρχισε να τρέμει. Ένας υποθαλάσσιος σεισμός 9,1 Ρίχτερ -ο τρίτος ισχυρότερος που έχει ποτέ καταγραφεί- συγκλόνισε τον Ινδικό Ωκεανό, με επίκεντρο ανοιχτά της Βόρειας Σουμάτρας.
Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε. Το γιγαντιαίο τσουνάμι που σάρωσε τις ακτές Ινδονησίας, Σρι Λάνκα, Ινδίας, Ταϊλάνδης και Τανζανίας άφησε πίσω του μια πρωτοφανή εκατόμβη: πάνω από 230.000 νεκροί, εκ των οποίων τουλάχιστον 5.400 στην Ταϊλάνδη – περισσότεροι από 500 Γερμανοί.
«Ακούσαμε έναν ήχο σαν τρένο» – Ο εφιάλτης του Φρανκ
Ο Φρανκ Βέτσινγκ, τότε 39 ετών, βρισκόταν εκεί μαζί με τους γονείς του. Σχεδίαζαν να γιορτάσουν τα 75α γενέθλια του πατέρα του και τα δικά του 40ά. Όταν ο σεισμός χτύπησε, το ρεύμα κόπηκε τρεις φορές στη σειρά. Από το παράθυρο άκουγε φωνές, κλάματα, κόρνες. Μια εξωτερική ηρεμία που γρήγορα μετατράπηκε σε πανικό.
«Ξαφνικά ακούσαμε έναν ήχο σαν ένα διερχόμενο τρένο», θυμάται. Η μητέρα του είδε το νερό να πλησιάζει, αλλά κανείς δεν σκέφτηκε τη λέξη “τσουνάμι”. Πίστευαν πως το σπίτι ήταν ασφαλές. Λίγα λεπτά αργότερα, τα παράθυρα έσπασαν και ένας όγκος νερού εισέβαλε στο μπανγκαλόου.
Ο Φρανκ παλεύει να θυμηθεί πόση ώρα βρισκόταν βυθισμένος. Στο σκοτάδι πίστεψε πως δεν θα έβλεπε ποτέ το παιδί του να γεννιέται. Ωστόσο, κατάφερε να φτάσει στην επιφάνεια και να κρατηθεί στη στέγη, γυμνός από τη μέση και πάνω, πάνω σε ένα στρώμα που επέπλεε. Ήταν ένας από τους λίγους τυχερούς.
Σήμερα: Κάο Λακ – ένας παράδεισος που δεν προδίδει το παρελθόν
Στο δικό του σπίτι στην Ταϊλάνδη, ο Φρανκ έχει κατασκευάσει έναν «πύργο διάσωσης» – έναν χώρο όπου οι επισκέπτες του θα μπορούν να σωθούν σε περίπτωση νέου τσουνάμι. Πλέον στο Κάο Λακ τίποτα δεν μαρτυρά την εφιαλτική μέρα του 2004. Η περιοχή ξαναχτίστηκε, με σύγχρονα συστήματα ενημέρωσης, διαδρομές εκκένωσης και καταφύγια.
Η μνήμη όμως επιμένει. Στο Memorial Park στο Μπαν Ναμ Κεμ, φωτογραφίες και λουλούδια θυμίζουν τους χιλιάδες ανθρώπους που χάθηκαν. Κι όμως, ο Ινδικός Ωκεανός σήμερα είναι γαλήνιος – τόσο ήρεμος, που δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί πόση καταστροφή κρύβει μέσα του.
Διαβάστε ακόμα: Αιματοβαμμένα Χριστούγεννα: Σκότωσε σύζυγο και 6 από τα 7 παιδιά του
