Ήταν Ιούλιος του 1987, όταν η Αθήνα – και σχεδόν ολόκληρη η Ελλάδα – βίωσε έναν από τους φονικότερους καύσωνες της σύγχρονης ιστορίας της. Το θερμόμετρο σκαρφάλωσε στους 44 βαθμούς Κελσίου, και για έντεκα συνεχόμενες ημέρες, από τις 20 έως τις 31 του μήνα, η χώρα μετατράπηκε σε καμίνι. Δεν ήταν όμως μόνο οι θερμοκρασίες το πρόβλημα. Ήταν η αποπνικτική ατμόσφαιρα, η έλλειψη κλιματισμού, η κακή ποιότητα του αέρα και οι ανεπάρκειες του Δημόσιου συστήματος Υγείας, που μετέτρεψαν τον συγκεκριμένο καύσωνα σε εθνική τραγωδία.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, τουλάχιστον 1.300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, εκ των οποίων οι 1.115 βρίσκονταν στην Αττική, ενώ ανεπίσημες πηγές μιλούν για συνολικό αριθμό πάνω από 1.500. Οι περισσότεροι ήταν ηλικιωμένοι, καρδιοπαθείς ή άνθρωποι με αναπνευστικά προβλήματα, πολίτες που ζούσαν μόνοι τους, σε διαμερίσματα που δεν είχαν ίχνος ψύξης. Άλλωστε εκείνη την εποχή, τα κλιματιστικά ήταν πολυτέλεια, ακόμη και στα νοσοκομεία.
Το ΕΚΑΒ δεχόταν χιλιάδες κλήσεις ημερησίως. Πολλοί πέθαιναν προτού προλάβει να φτάσει βοήθεια. Η εικόνα των γεμάτων νεκροθαλάμων χαράχτηκε στη μνήμη όσων έζησαν εκείνο το καλοκαίρι. Κάποιοι νοσοκομειακοί χώροι μετατράπηκαν προσωρινά σε ψυκτικούς θαλάμους για τις σορούς, ενώ παράλληλα λόγω έλλειψης χώρου, αρκετοί νεκροί τοποθετήθηκαν ακόμα και στα ψυγεία των βαγονιών των τρένων του ΟΣΕ.
Στην Αθήνα, η ατμοσφαιρική ρύπανση έφτασε σε επικίνδυνα επίπεδα. Η θερμοκρασία τη νύχτα δεν έπεφτε σχεδόν καθόλου, και η πόλη παρέμενε μια ασφυκτική θερμή φυσαλίδα.
Ο κρατικός μηχανισμός δεν ήταν προετοιμασμένος. Δεν υπήρχαν οργανωμένα σχέδια αντιμετώπισης για θερμικά κύματα, ούτε δίκτυα κοινωνικής υποστήριξης. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί – ελάχιστοι τότε – μετέδιδαν συνεχώς οδηγίες για την κατανάλωση νερού και την παραμονή σε σκιερά μέρη. Ήταν όμως ήδη αργά για πολλούς.
Διαβάστε ακόμα: Τι απέγινε το διάσημο μωρό στο εξώφυλλο των Nirvana
