Όλα δείχνουν σήμερα ότι η Νέα Δημοκρατία θα είναι και πάλι το πρώτο κόμμα στις επόμενες εθνικές εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις, η αδυναμία της αντιπολίτευσης να συγκροτήσει ένα πειστικό εναλλακτικό αφήγημα και η πολυδιάσπαση του προοδευτικού χώρου δημιουργούν ένα περιβάλλον που ευνοεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η πρωτιά, ωστόσο, δεν είναι πάντα συνώνυμη της πολιτικής κυριαρχίας. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα ο πρωθυπουργός. Η πραγματική μάχη δεν είναι αν η Νέα Δημοκρατία θα έρθει πρώτη. Είναι με τι ποσοστό θα έρθει πρώτη.
Αν το κυβερνών κόμμα καταφέρει να κινηθεί πάνω από το 30%, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπορεί να υποστηρίξει ότι διατηρεί την πολιτική ηγεμονία του χώρου του και να διεκδικήσει από θέση ισχύος τον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα του έδινε το δικαίωμα να μιλά για ανανέωση της λαϊκής εντολής και θα περιόριζε τις εσωκομματικές αμφισβητήσεις.
Αν όμως η Νέα Δημοκρατία κινηθεί στα επίπεδα των ευρωεκλογών του 2024 ή ακόμη χαμηλότερα, τότε η εικόνα αλλάζει δραματικά.
Ένα ποσοστό κοντά στο 28% ή, ακόμη περισσότερο, κάτω από το κρίσιμο όριο του 25%, θα μπορούσε να μετατρέψει μια εκλογική νίκη σε πολιτικό πονοκέφαλο.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η Νέα Δημοκρατία θα εμφανιζόταν σημαντικά αποδυναμωμένη σε σχέση με το 2023, ενώ θα ενισχυόταν η αίσθηση ότι η κυβέρνηση εισέρχεται σε περίοδο φθοράς χωρίς δυνατότητα ανάκαμψης. Οι πιέσεις στο εσωτερικό του κόμματος θα πολλαπλασιάζονταν και η συζήτηση για τη «μετά Μητσοτάκη εποχή» θα έπαυε να αποτελεί ταμπού.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο εντοπίζεται και η πολιτική σημασία των σεναρίων που αφορούν πιθανές νέες κομματικές κινήσεις στον χώρο της Δεξιάς. Ειδικά η προοπτική ενός πολιτικού εγχειρήματος υπό τον Αντώνη Σαμαρά δεν προκαλεί ανησυχία επειδή απειλεί την πρωτιά της ΝΔ, αλλά επειδή μπορεί να αφαιρέσει ένα μικρό αλλά κρίσιμο ποσοστό ψηφοφόρων.
Στην πολιτική, άλλωστε, πολλές φορές οι εξελίξεις δεν κρίνονται από τις μεγάλες διαφορές αλλά από τις λεπτομέρειες.
Ένα 2% ή 3% μπορεί να αποδειχθεί αρκετό για να αλλάξει τους συσχετισμούς, να στερήσει κοινοβουλευκές έδρες, να δυσκολέψει τον σχηματισμό κυβέρνησης και να ανοίξει συζητήσεις που σήμερα μοιάζουν πρόωρες.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν την πραγματική εικόνα ή αν υποτιμούν τη δυναμική που μπορεί να αποκτήσουν νέα πολιτικά σχήματα. Οι ευρωεκλογές του 2024 απέδειξαν ότι οι εκτιμήσεις συχνά αποκλίνουν σημαντικά από το τελικό αποτέλεσμα.
Το βέβαιο είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αγωνιά τόσο για το ποιος θα είναι πρώτος όσο για το μέγεθος της νίκης του. Γιατί υπάρχουν εκλογικές νίκες που εδραιώνουν την εξουσία και υπάρχουν και νίκες που ανοίγουν τον δρόμο για αμφισβήτηση. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη πολιτική παγίδα που έχει μπροστά του ο σημερινός πρωθυπουργός: να κερδίσει τις εκλογές, αλλά να χάσει τον έλεγχο των εξελίξεων που θα ακολουθήσουν.
