Διεθνής μελέτη αποκαλύπτει ότι το πένθος για ένα ζώο συντροφιάς είναι βαθύ, μακροχρόνιο και συχνά υποτιμημένο. Ο δεσμός με τα κατοικίδια μπορεί να είναι ισχυρότερος από αυτόν με ανθρώπους -εκτός οικογένειας.
Διεθνής έρευνα καταγράφει ότι το πένθος για ένα ζώο συντροφιάς μπορεί να είναι πιο έντονο και μακροχρόνιο από την απώλεια ανθρώπου – αλλά η κοινωνία συχνά το υποτιμά.
Η απώλεια ενός αγαπημένου ζώου αφήνει ένα συναισθηματικό κενό που παραμένει συχνά αθέατο, όπως καταδεικνύει διεθνής μελέτη που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η έρευνα, υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Elizabeth Peel από το Πανεπιστήμιο Loughborough και του καθηγητή Damien Riggs από το Πανεπιστήμιο Flinders, αμφισβητεί την επικρατούσα αντίληψη ότι ο θάνατος ενός κατοικιδίου είναι «λιγότερο σημαντικός» από την απώλεια ανθρώπου.
Βασισμένη σε συνεντεύξεις και ερωτηματολόγια 667 ιδιοκτητών ζώων στο Ηνωμένο Βασίλειο, η μελέτη καταγράφει ότι ο θάνατος ενός σκύλου ή μιας γάτας συχνά βιώνεται ως συντριπτική εμπειρία, ακόμα και πιο επώδυνη από την απώλεια συγγενικού προσώπου.
«Πολλοί συμμετέχοντες περιέγραψαν τα ζώα τους ως “καλύτερους φίλους”, “αδελφές ψυχές” ή ισότιμα μέλη της οικογένειας», εξηγεί ο καθηγητής Riggs. «Το πένθος τους ήταν βαθύ και παρατεταμένο, αλλά συχνά κρυφό ή υποτιμημένο από το κοινωνικό περιβάλλον».
Η έρευνα αναδεικνύει επίσης τον αντίκτυπο της πανδημίας: περιορισμοί και lockdown εμπόδισαν πολλούς ανθρώπους να αποχαιρετήσουν τα κατοικίδιά τους, εντείνοντας τη θλίψη. Κάποιοι δεν μπορούσαν να βρίσκονται δίπλα τους κατά τις τελευταίες στιγμές, ενώ άλλοι περιέγραψαν στιγμές που χαρακτήρισαν ως «τις πιο επώδυνες εμπειρίες της ζωής τους».
Ένα ακόμα φαινόμενο που εξετάστηκε είναι το «προσδοκώμενο πένθος», δηλαδή η έντονη ανησυχία και ο φόβος πριν ακόμη επέλθει η απώλεια. Κηδεμόνες περιέγραψαν ξυπνήματα με άγχος ή την αίσθηση ότι «θα χάσουν το μυαλό τους» όταν τελικά το ζώο πεθάνει.
Η καθηγήτρια Peel τονίζει ότι η πανδημία ανέδειξε τη σημασία των ζώων στη συναισθηματική ζωή των ανθρώπων, καθώς για πολλούς αποτέλεσαν την κύρια πηγή παρηγοριάς και συντροφικότητας. «Η απώλεια αυτού του δεσμού υπό τόσο δύσκολες συνθήκες είχε σημαντικό ψυχολογικό αντίκτυπο», σημειώνει.
Οι ερευνητές προτείνουν τη χρήση όρων όπως «πένθος με επίκεντρο το ζώο», ώστε να αναγνωρίζεται καλύτερα η συναισθηματική πραγματικότητα των ανθρώπων που χάνουν ένα κατοικίδιο και να ενισχυθεί η κοινωνική και θεσμική υποστήριξη. Η μελέτη καλεί την κοινωνία να επανεξετάσει την αντίληψη ότι το πένθος αφορά μόνο ανθρώπινες απώλειες, αναγνωρίζοντας τον βαθύ δεσμό που δημιουργείται μεταξύ ανθρώπων και ζώων.
Η έρευνα υπογραμμίζει την ανάγκη για συμπεριληπτικές υπηρεσίες ψυχολογικής στήριξης και για δημόσια αναγνώριση του πόνου όσων θρηνούν την απώλεια ενός αγαπημένου ζώου.
Διαβάστε ακόμα: Τα τέσσερα ζώδια που θα βρεθούν μπροστά σε ερωτικά διλήμματα
