Κάποιες ιστορίες δεν ξεκινούν με μεγάλα σχέδια, αλλά με μια απλή ανάγκη: να πεις κάτι που νιώθεις. Κάπως έτσι γεννήθηκαν και τα τραγούδια του Αλέξανδρου Δάικου. Μέσα από τη μουσική του προσπαθεί να αφηγείται μικρές και μεγάλες ιστορίες, να μετατρέπει στιγμές, σκέψεις και συναισθήματα σε στίχους και μελωδίες.
Σε αυτή τη συζήτηση μιλά για τη διαδρομή του μέχρι σήμερα, για τις πηγές της έμπνευσής του και για όλα εκείνα που τον κρατούν να δημιουργεί. Γιατί, τελικά, πίσω από κάθε τραγούδι υπάρχει πάντα μια ιστορία που περιμένει να ειπωθεί.
- Πώς θα συστηνόσουν και θα περιέγραφες τον εαυτό σου σε ισχυρούς ανθρώπους του τομέα σου σε ένα αναπάντεχο επαγγελματικό ραντεβού και πως σε ένα μικρό παιδί που θέλει να γίνετε φίλοι;
«Η απάντηση θα ήταν η ίδια. Είμαι ο Αλέξανδρος και παίζω μουσική γιατί με κάνει χαρούμενο».
- Πότε ήταν η πρώτη φορά και με ποια αφορμή κατάλαβες ότι αυτό θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις και πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου στο τέλος της διαδρομής σου;
«Όταν άρχισα να γράφω τα πρώτα μου τραγούδια. Ζήλευα τους τραγουδοποιούς κυρίως. Ήθελα να προκαλέσω και εγώ στους ακροατές το συναίσθημα που μου προκαλούσαν τα αγαπημένα μου τραγούδια. Δεν έχω ιδέα ποιο θα είναι το τέλος. Όσο γραφικό κι αν ακούγεται προσπαθώ να απολαμβάνω όσο περισσότερο μπορώ τη διαδρομή».
- Από τι, από ποιον παίρνεις έμπνευση να δημιουργήσεις και από τι, από ποιον παίρνεις δύναμη για να συνεχίζεις στα δύσκολα;
«Από τους δικούς μου ανθρώπους αλλά και από τους άγνωστους σε εμένα συνανθρώπους μου και κυρίως από τον εαυτό μου. Μου αρέσει πολύ να ακούω και να λέω ιστορίες. Αυτό προσπαθώ να κάνω και με τα τραγούδια μου, να λέω ιστορίες για να παίρνω και να δίνω δύναμη».
- Στην μέχρι τώρα πορεία σου, υπάρχει κάποια στιγμή που σε έχει στιγματίσει; Ποια και γιατί;
«Δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη στιγμή. Πολλές στιγμές επιβράβευσης, πολλές απογοήτευσης. Όλες όμως με διαμόρφωσαν και είμαι ευγνώμων για όλες».
- Έχεις ονειρευτεί να συνεργαστείς με κάποιον; Αν ναι, σε ποιο project;
«Θέλω να συνεργαστώ με πολλούς ανθρώπους και έχω συνεργαστεί ήδη με πολλούς από αυτούς που θα ήθελα αλλά δεν είναι κάτι που ονειρεύομαι. Κυρίως θέλω να παίζω με φίλους και αυτό το έχω καταφέρει πολύ καλά».
- Ποιο κομμάτι της καριέρας σου θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον έρωτα;
«Δεν ανταγωνιζονται αυτά τα δύο. Συμβαδίζουν και το ένα δίνει ζωή στο άλλο».
- Έχεις μετανιώσει για κάτι που έχεις κάνει ή που δεν έχεις κάνει μέχρι τώρα;
«Κυρίως για αυτά που δεν έχω κάνει. Θα ήθελα να έχω ταξιδέψει πολύ περισσότερο».
- Πες μας μια αστεία ή πολύ συγκινητική στιγμή της καριέρας σου.
«Αστείες πολλές. Είμαι πολύ επιρρεπής στο νευρικό γέλιο. Με πιάνει συχνά την ώρα που τραγουδάω. Συγκινητικές στιγμές επίσης πολλές. Δεν ξεχωρίζω κάποια συγκεκριμένη αλλά είναι πάντα συγκινητικό όταν έρχεται ένας άνθρωπος και σου λέει ότι κάποιο τραγούδι σου τον βοήθησε ή τον επηρέασε».
- Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ποιες άλλες δουλειές θα μπορούσες να φανταστείς τον εαυτό σου;
«Ήδη κάνω και πρωινή δουλειά οπότε δεν χρειάζεται πολύ φαντασία. Αν δεν ήμουν μουσικός θα ήθελα να είμαιψυχολόγος ή να σκέφτομαικόνσεπτ για διαφημίσεις».
- Αν ήσουν έργο της δουλειάς σου, τι τίτλο θα είχες;
«Αυτοκριτική…»
Διαβάστε ακόμα: Ανδρουλάκης στο Utopia Zone: «Δεν το κάνω εγώ για να το κάνεις εσύ…»
