Υπάρχουν στιγμές που ο αθλητισμός… ίπταται. Πιο ψηλά από νούμερα και μετάλλια. Στιγμές που σε συνεπαίρνει το συναίσθημα και σε παρασύρει πάνω από τα 6 μέτρα. Ο Εμμανουήλ Καραλής είναι ακριβώς αυτό: ένα παιδί που δεν σταματά να πετά και να μας παίρνει μαζί του.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Τορούν, ο «Μανόλο» έκανε ξανά αυτό που ξέρει καλύτερα: Πέρασε τα 6,05μ. και ανέβηκε στο βάθρο με το ασημένιο μετάλλιο να στολίζει το στήθος του, προσθέτοντας ακόμη μία λαμπρή -σαν το χαμόγελό του- σελίδα σε μια καριέρα που ήδη μοιάζει με παραμύθι.
Αλλά δεν είναι μόνο το μετάλλιο. Είναι αυτό το χαμόγελο. Αυτό το αυθεντικό, το καθαρό, που δεν κρύβει μόνο χαρά, κρύβει και θυσίες. Σωματικές και πνευματικές. Κρύβει πολλή δουλειά, πίεση, πτώσεις. Και μετά, ξανά από την αρχή.
Με το άλμα του στο Τορούν, ο Καραλής έγραψε ιστορία. Έγινε ο πρώτος Έλληνας αθλητής με τρία μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κλειστού στίβου.
Άφησε πίσω του σπουδαία ονόματα, όπως τον Λάμπρο Παπακώστα, την Κατερίνα Στεφανίδη και τον Μίλτο Τεντόγλου – αθλητές που έχουν γράψει τη δική τους χρυσή ιστορία με την γαλανόλευκη.
Κι όμως, ο ίδιος μοιάζει να μην σταματά πουθενά. Δεν κοιτάει πίσω. Δεν συμβιβάζεται.
Αν υπάρχει μια φράση που συνοψίζει τον Καραλή, είναι αυτή: «Τα όνειρα δεν έχουν πήχη». Μπορεί να πηδά ψηλά, αλλά πρόκειται για έναν άνθρωπο που σκέφτεται ακόμη… ψηλότερα. Και βαθύτερα.
Στο Τορούν, δοκίμασε άλματα στα 6.25 μέτρα. Όχι γιατί «έπρεπε». Αλλά γιατί μπορούσε να το φανταστεί. Και σε αυτό παίζει σημαντικό ρόλο το κίνητρο που του δίνει ο… άφθαστος και άμεσος ανταγωνιστής του, ο Ντουμπλάντις.
«Θέλω να κάνω παγκόσμια ρεκόρ», είπε. Και δεν το είπε για να ακουστεί ωραίο. Το είπε γιατί το πιστεύει. Και θα έρθει η στιγμή που θα το πετύχει. Εδώ είμαστε!
Δίπλα του, ο Αρμάντ Ντουμπλάντις, ο οποίος μοιάζει -και είναι- ασυναγώνιστος. Ο Καραλής όμως δεν στέκεται ως θεατής. Στέκεται ως κομμάτι αυτής της εποχής. Ως ο επόμενος άλτης που θέλει να αγγίξει το άπιαστο.
Ο ελληνικός στίβος έφτασε τα 17 μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κλειστού στίβου. Οι αριθμοί είναι σημαντικοί, αλλά κάποιοι αθλητές είναι πιο πάνω και από την στατιστική.
Ο Καραλής είναι εκείνη η σπάνια περίπτωση που σε κάνει να χαμογελάς μαζί του. Που σε κάνει να πιστεύεις λίγο περισσότερο. Που σου θυμίζει ότι το ταλέντο χωρίς ψυχή δεν φτάνει και ότι η ψυχή μπορεί να σε πάει παντού.
Και κάπως έτσι, κάθε φορά που παίρνει φόρα στον διάδρομο, είναι μια υπόσχεση. Ότι τα καλύτερα… έρχονται Μανόλο ψυχάρα!
Διαβάστε ακόμα: Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Down: Μια ημέρα ορατότητας, αποδοχής και σεβασμού
