Opinions

Ο Τραμπ έχει υπερβεί τα εσκαμμένα

Ντόναλντ Τραμπ
Ντόναλντ Τραμπ

Η Μινεάπολη φλέγεται – όχι μόνο από οργή, αλλά από ένα βαθύ αίσθημα αδικίας που επανέρχεται σαν εφιάλτης. Ακόμη ένας νεκρός, ακόμη ένας εν ψυχρώ πυροβολισμός από ομοσπονδιακούς πράκτορες. Και αυτή τη φορά με θανατηφόρα κατάληξη για έναν 37χρονο κάτοικο της πόλης. Και μαζί του, μια κοινωνία που μοιάζει να ωθείτε στα άκρα, στο χείλος της έκρηξης. Το ερώτημα δεν είναι πια τι συνέβη στους δρόμους της Μινεάπολης, αλλά μέχρι πού μπορεί να φτάσει μια ομοσπονδιακή εξουσία που δείχνει να έχει απολέσει κάθε μέτρο.

Μέσα σε δύο εβδομάδες, δύο θανατηφόρα περιστατικά με εμπλοκή πρακτόρων της ICE. Επιχειρήσεις που -υποτίθεται- στοχεύουν «παράτυπους μετανάστες», αλλά καταλήγουν σε νεκρούς Αμερικανούς πολίτες, σε εικόνες χάους, σε βίντεο που σοκάρουν ακόμη και όσους έχουν συνηθίσει τη βία. Μασκοφόροι πράκτορες, ξυλοδαρμοί στο έδαφος, ωμή βία και πυροβολισμοί. Και ύστερα, η γνώριμη επίκληση της «αυτοάμυνας».

Οι τοπικές αρχές λένε κάτι διαφορετικό. Ο κυβερνήτης της Μινεσότα, Τιμ Γουόλτς, μιλά για «αποκρουστική» κατάσταση και ζητά την άμεση αποχώρηση των ομοσπονδιακών δυνάμεων. Ο δήμαρχος της Μινεάπολης, Τζέικομπ Φρέι, δηλώνει ότι είδε βίντεο όπου έξι πράκτορες ξυλοκοπούν έναν δημότη και τον πυροβολούν μέχρι θανάτου. Η πολιτεία μπαίνει σε επιφυλακή, η Εθνοφρουρά ενεργοποιείται, οι δρόμοι γεμίζουν διαδηλωτές και δακρυγόνα. Ακόμη και το NBA αναγκάζεται να αναβάλει αγώνα – μια σπάνια, αλλά απολύτως ενδεικτική απόφαση για το μέγεθος της κρίσης.

Κι όμως, από τον Λευκό Οίκο δεν διαφαίνεται καμία διάθεση αυτοκριτικής. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν βλέπει πρόβλημα στη στρατηγική του. Αντίθετα, βλέπει «υποκίνηση εξέγερσης» από Δημοκρατικούς αξιωματούχους, βλέπει «επικίνδυνη ρητορική», βλέπει εχθρούς παντού – εκτός από τις ίδιες τις ομοσπονδιακές δυνάμεις που έχει ξαμολήσει στις πόλεις. «Αφήστε την ICE να κάνει τη δουλειά της», γράφει, την ώρα που η «δουλειά» αυτή αφήνει πίσω της νεκρούς, τραυματίες και μια κοινωνία σε αναβρασμό.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σκοτεινή με την υπόθεση του 5χρονου Λίαμ Ράμος. Ένα παιδί, με σακίδιο και σκουφάκι, που επιστρέφει από το σχολείο και καταλήγει στα χέρια της ICE επειδή ο μετανάστης πατέρας του δεν… παραδόθηκε. Παρά τις εκκλήσεις άλλου ενήλικα να αναλάβει τη φροντίδα του παιδιού, το αίτημα απορρίπτεται. Δεν υπάρχει εντολή απέλασης, το αίτημα ασύλου εξετάζεται – αλλά αυτό δεν φαίνεται να έχει σημασία. Το παιδί και ο πατέρας του μεταφέρονται σε κέντρο κράτησης στο Τέξας, και μια φωτογραφία αρκεί για να προκαλέσει κύμα οργής σε ολόκληρη τη χώρα.

Η Μινεάπολη δεν διαμαρτύρεται μόνο για έναν – δύο πυροβολισμούς, για δύο ζωές που χάθηκαν. Διαμαρτύρεται για μια πολιτική που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως απειλές και τις πόλεις ως εχθρικό έδαφος. Για μια κυβέρνηση που απαντά στην κοινωνική ένταση με περισσότερη βία, και στην κριτική με κατηγορίες περί «εξέγερσης». Η σύλληψη διαδηλωτών με τη βία, οι ειρωνικές απαντήσεις πρακτόρων σε εξαγριωμένους πολίτες, η χρήση χημικών – όλα συνθέτουν ένα σκηνικό που δεν θυμίζει σε τίποτα κράτος δικαίου.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει υπερβεί τα εσκαμμένα. Όχι μόνο πολιτικά, αλλά θεσμικά και ηθικά. Όταν η επιβολή του νόμου μετατρέπεται σε επίδειξη ισχύος χωρίς όρια, όταν η ανθρώπινη ζωή υποβαθμίζεται σε «παράπλευρη απώλεια», τότε το πρόβλημα δεν είναι η οργή στους δρόμους. Το πρόβλημα είναι η εξουσία που αρνείται να δει τον εαυτό της στον καθρέφτη. Και η Μινεάπολη, για άλλη μια φορά, πληρώνει το τίμημα.

Διαβάστε ακόμα: Επικίνδυνο, αυτό και τίποτε άλλο

Newsletter Popup