Η ανακοίνωση των πυροσβεστών για τη Μαρία Σιαμπάνου βάζει στο επίκεντρο την ανθρώπινη πλευρά της ενημέρωσης και το τίμημα της πρώτης γραμμής.
Πριν πατήσουμε το «σχόλιο», πριν μοιράσουμε ετυμηγορίες και πριν αποφασίσουμε ότι γνωρίζουμε έναν άνθρωπο από λίγα δευτερόλεπτα ενός βίντεο, ίσως αξίζει να ακούσουμε εκείνους που τον έχουν δει στις πιο δύσκολες στιγμές.
Και στην περίπτωση της Μαρίας Σιαμπάνου, η πιο ουσιαστική απάντηση δεν ήρθε από τα social media. Ήρθε από τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά απέναντι στις φλόγες.
Το Πανελλήνιο Σωματείο Πυροσβεστών – Δασοκομάντος αποφάσισε να πάρει δημόσια θέση μετά τον σάλο που προκάλεσε το στιγμιότυπο με τη δημοσιογράφο του OPEN, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης κριτικής επειδή χαμογέλασε κατά τη διάρκεια ζωντανής μετάδοσης από το πύρινο μέτωπο της δυτικής Αττικής.
Και αυτό που είπαν έχει ίσως μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε τηλεοπτικό πλάνο.
«Εμείς τη γνωρίζουμε αλλιώς», ήταν το μήνυμα που έστειλαν οι πυροσβέστες. Τη γνωρίζουν μέσα στον καπνό, στις στάχτες, στις ατελείωτες ώρες επιχειρήσεων, εκεί όπου οι κάμερες καταγράφουν μόνο ένα μικρό κομμάτι της πραγματικότητας. Εκεί όπου η Μαρία Σιαμπάνου, όπως αναφέρουν, βρέθηκε πολλές φορές προσπαθώντας να μεταφέρει με σεβασμό και αξιοπιστία όσα συνέβαιναν στα πύρινα μέτωπα.
Η ανακοίνωσή τους δεν επιχειρεί να δικαιολογήσει το στιγμιότυπο. Υπενθυμίζει όμως κάτι που συχνά ξεχνάμε: ότι η εξάντληση, η αϋπνία, η ψυχολογική πίεση και η ένταση μιας ζωντανής μετάδοσης μπορούν να οδηγήσουν σε μια ακούσια ανθρώπινη αντίδραση. Μια στιγμή δεν αρκεί για να διαγράψει χρόνια δουλειάς.
Και ίσως αυτή είναι η μεγαλύτερη παγίδα της εποχής μας. Ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων γίνεται αρκετό για να χτιστεί μια ολόκληρη ιστορία γύρω από έναν άνθρωπο, χωρίς να υπάρχει χώρος για το πλαίσιο, τις συνθήκες ή τη διαδρομή του.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο γενικός διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης του OPEN, Χρήστος Παναγιωτόπουλος, ο οποίος ζήτησε περισσότερη κατανόηση, περιγράφοντας μια νέα δημοσιογράφο που εργάστηκε κάτω από οριακές συνθήκες, με ελάχιστη ξεκούραση και τεράστια ψυχική πίεση.
Δεν χρειάζεται να συμφωνήσει κανείς με όσα συνέβησαν μπροστά στην κάμερα. Χρειάζεται όμως να θυμάται ότι πίσω από την κάμερα υπάρχουν άνθρωποι. Δημοσιογράφοι, πυροσβέστες, διασώστες, εθελοντές. Άνθρωποι που δουλεύουν για ώρες σε περιβάλλοντα όπου η φωτιά, ο φόβος και η αγωνία δεν είναι εικόνες στις οθόνες, αλλά η καθημερινότητά τους.
Ίσως, τελικά, το σημαντικότερο μήνυμα αυτής της ιστορίας να μην αφορά μόνο τη Μαρία Σιαμπάνου. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να κρίνουμε τους άλλους. Γιατί η ευκολία της καταδίκης δεν είναι ποτέ πιο δυνατή από τη γνώση όσων έχουν ζήσει την πραγματικότητα από κοντά. Και αυτήν τη φορά, οι πυροσβέστες έδωσαν την πιο ανθρώπινη –και ίσως την πιο πειστική– απάντηση.
@krekre951 #fire #attiki #open #fotia ♬ πρωτότυπος ήχος – krbek
