Η πατροκτονία που σημειώθηκε στη Γλυφάδα φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα δύσκολο και βαθιά προβληματικό ζήτημα: πώς η Δικαιοσύνη και το σύστημα ψυχικής υγείας διαχειρίζονται άτομα με βαρύ ιστορικό βίας και σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές.
Ο 46χρονος δράστης είχε σκοτώσει τη μητέρα του το 2014 και είχε αποφυλακιστεί τέσσερα χρόνια αργότερα. Την Κυριακή (25/1) σκότωσε και τον 80χρονο πατέρα του, με τον οποίο διέμενε. Η επανάληψη ενός τόσο ακραίου εγκλήματος γεννά εύλογα ερωτήματα για τις αποφάσεις που προηγήθηκαν, αλλά και για τα κενά που φαίνεται να μεσολάβησαν από την αποφυλάκισή του μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο άνδρας αποφυλακίστηκε τον Απρίλιο του 2018 με εισαγγελική διάταξη της Εισαγγελίας Πειραιά. Του είχαν επιβληθεί περιοριστικοί όροι: υποχρεωτική διαμονή στο σπίτι του πατέρα του και τακτική εμφάνιση στο Αστυνομικό Τμήμα Γλυφάδας την 1η και τη 16η κάθε μήνα. Μέχρι και τις 16 Ιανουαρίου φέρεται να τηρούσε κανονικά τους όρους, χωρίς να έχει απασχολήσει ξανά τις αρχές για κάποιο άλλο αδίκημα.
Ωστόσο, μετά την αποφυλάκισή του είχε εκδοθεί εισαγγελική παραγγελία για ακούσια νοσηλεία στο Δρομοκαΐτειο Νοσοκομείο. Παραμένει άγνωστο για πόσο διάστημα νοσηλεύτηκε, αλλά και -κυρίως- με ποια κριτήρια αποφασίστηκε η έξοδός του από την ψυχιατρική κλινική. Ασαφές είναι επίσης αν υπήρξε οργανωμένη συνέχεια στη φροντίδα του: παρακολούθηση, φαρμακευτική αγωγή, τακτική επαφή με ψυχιάτρους.
Σε αυτά ακριβώς τα ερωτήματα αναμένεται να εστιάσουν οι αρχές, διερευνώντας αν υπήρξε επαρκής εποπτεία και υποστήριξη ή αν ο άνθρωπος αυτός αφέθηκε ουσιαστικά μόνος, χωρίς σταθερό θεραπευτικό πλαίσιο.
Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, μιλώντας στον ΑΝΤ1, έθεσε ένα κρίσιμο ζήτημα: γιατί, μετά τη δολοφονία της μητέρας του, ο δράστης δεν εντάχθηκε στις διατάξεις του Άρθρου 69 του Ποινικού Κώδικα, που προβλέπουν διαφορετική μεταχείριση για άτομα με σοβαρή ψυχική νόσο.
Όπως ανέφερε, ο 46χρονος είχε νοσηλευτεί δύο φορές στο Δρομοκαΐτειο με ακούσια νοσηλεία, κατόπιν εισαγγελικής εντολής. «Έχουμε έναν άνθρωπο που διαπράττει ανθρωποκτονία, φυλακίζεται και εκτίει την ποινή του σε ψυχιατρικό κατάστημα. Αυτό σημαίνει ότι κρίθηκε πως πάσχει από ψυχική νόσο. Γιατί, λοιπόν, δεν του αποδόθηκε το ακαταλόγιστο ώστε να υπαχθεί στο Άρθρο 69;» διερωτήθηκε.
Ο κ. Γιαννάκος τόνισε ότι, αν είχε αποδοθεί το ακαταλόγιστο, θα ίσχυαν πολύ αυστηρότερες διαδικασίες για την έξοδο από το ψυχιατρικό νοσοκομείο. «Ένας ασθενής που εμπίπτει στο Άρθρο 69 δεν μπορεί απλώς να φύγει. Απαιτείται ιατρική έκθεση, νέα δικαστική κρίση και απόφαση για το αν μπορεί να επιστρέψει στην κοινότητα», υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι οι δικαστικές αρχές οφείλουν να εξηγήσουν γιατί δεν ακολουθήθηκε αυτή η οδός.
Η υπόθεση της Γλυφάδας δεν αφορά μόνο ένα τραγικό έγκλημα. Αναδεικνύει την ανάγκη για ξεκάθαρες διαδικασίες, ουσιαστική συνεργασία μεταξύ Δικαιοσύνης και υπηρεσιών ψυχικής υγείας και, κυρίως, για συνεχή και υπεύθυνη φροντίδα ανθρώπων που έχουν αποδεδειγμένα επικίνδυνο ιστορικό. Όχι για να στιγματιστούν όσοι πάσχουν από ψυχικές διαταραχές, αλλά για να προληφθούν τραγωδίες που θα μπορούσαν –και έπρεπε– να είχαν αποφευχθεί.
Διαβάστε ακόμα: Ο Τραμπ έχει υπερβεί τα εσκαμμένα
