Oι «κούκλες του σεξ» με παιδικά χαρακτηριστικά και η κοινωνία που κλείνει τα μάτια στη διαστροφή. Όταν το χρήμα σκεπάζει τη ντροπή…
Η είδηση πως η Shein απέσυρε όλες τις κούκλες του σεξ από την πλατφόρμα της, μετά από καταγγελίες ότι ορισμένες είχαν παιδικά χαρακτηριστικά, δεν είναι απλώς μια ιστορία για τον κόσμο του ηλεκτρονικού εμπορίου. Είναι μια σκληρή υπενθύμιση ότι στο βωμό του κέρδους, ακόμα και οι πιο βασικές ανθρώπινες αξίες μπορούν να θυσιαστούν χωρίς δισταγμό.
Η Shein, κολοσσός της fast fashion με εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως, επέτρεψε -έστω και προσωρινά- τη διάθεση προϊόντων που παραπέμπουν ευθέως σε σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Δεν πρόκειται για αβλεψία, ούτε για “λάθος” προμηθευτή. Πρόκειται για μια ηθική αποτυχία, που φανερώνει το κενό ευθύνης πίσω από την αστραφτερή βιτρίνα της ψηφιακής αγοράς.
Η γαλλική αρχή DGCCRF εντόπισε αντικείμενα τα οποία, όπως αναφέρει, «δεν άφηναν περιθώρια αμφιβολίας» για την παράνομη φύση τους. Μόνο τότε, και αφού η γαλλική κυβέρνηση απείλησε να μπλοκάρει τη λειτουργία της πλατφόρμας στη χώρα, η εταιρεία ανακοίνωσε την πλήρη απόσυρση των προϊόντων και τη συνεργασία της με τις αρχές, προκειμένου να “πέσει στα μαλακά” και να μη βελτιώσει την θιγμένη εικόνα της προς το ευρύ κοινό. Λέγεται ότι στο πλαίσιο της συνεργασίας της με τις αρχές προθυμοποιήθηκε να καταδώσει και τα ονόματα όσων τις είχαν αγοράσει… Αν δεν υπήρχε δημοσιοποίηση, αν δεν υπήρχαν αντιδράσεις, το πιθανότερο είναι πως αυτά τα ανατριχιαστικά «sex toys» θα συνέχιζαν να πωλούνται κανονικά.
Όταν η ελεύθερη αγορά γίνεται άσυλο της ανευθυνότητας
Η υπόθεση Shein δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Είναι καθρέφτης μιας αγοράς που λειτουργεί χωρίς φραγμούς, με τη λογική ότι «ό,τι πουλάει, αξίζει να υπάρχει». Μιας αγοράς που βαφτίζει την απληστία «ελευθερία», τη διαστροφή «προσωπική επιλογή» και τη σιωπή «ουδετερότητα».
Η λεγόμενη “ελεύθερη αγορά” δεν είναι απλά ελεύθερη, είναι ανεξέλεγκτη. Πίσω από τα λαμπερά interfaces, τις εκπτώσεις και τα αλγοριθμικά προτεινόμενα προϊόντα, κρύβεται ένα τεράστιο έλλειμμα εποπτείας. Οι εταιρείες επιτρέπουν τη διάθεση προϊόντων που ουδείς ελέγχει προληπτικά, ενώ οι κρατικοί μηχανισμοί σπεύδουν να επέμβουν μόνο όταν και αν ξεσπάσει σάλος.
Και όμως, η κρατική ευθύνη δεν μπορεί να περιορίζεται σε “αντιδράσεις”. Όταν η τεχνολογία επιτρέπει την παγκόσμια διακίνηση προϊόντων με το πάτημα ενός κουμπιού, τότε ο έλεγχος οφείλει να είναι προληπτικός, γρήγορος και αποτελεσματικός. Οι κυβερνήσεις δεν έχουν την πολυτέλεια να λειτουργούν εκ των υστέρων, γιατί σε ζητήματα που αγγίζουν τη σεξουαλική κακοποίηση, ιδίως απέναντι σε παιδιά, κάθε καθυστέρηση σημαίνει συνενοχή.
Η ζήτηση που τρομάζει
Πίσω από την εταιρική απληστία, υπάρχει κάτι πιο σκοτεινό: η ζήτηση.
Γιατί το γεγονός ότι τέτοια προϊόντα πωλούνται και αγοράζονται, σημαίνει πως υπάρχει κοινό πρόθυμο να τα αποκτήσει. Εκεί βρίσκεται η πραγματική φρίκη. Ο άνθρωπος που “ικανοποιείται” με μια παιδόμορφη κούκλα δεν εκτονώνει τη διαστροφή του· την εξασκεί και την συντηρεί! Η “ψυχή” που βλέπει στην εικόνα ενός παιδιού το υποκατάστατο της επιθυμίας της, βρίσκεται ήδη στον προθάλαμο μιας εγκληματικής πράξης.
Κανείς δεν μπορεί να πει ότι “δεν ήξερε”. Αυτού του είδους τα αντικείμενα δεν είναι “φετίχ” ή “παρεξήγηση”, είναι ξεκάθαρη απεικόνιση μιας νοσηρής φαντασίωσης. Και κάθε φορά που διατίθενται στην αγορά, έστω και για λίγο, το μήνυμα που περνάει είναι ένα: ότι η παιδική αθωότητα μπορεί να εμπορευθεί και να κατακρεουργηθεί!
Ποιος θα βάλει τα όρια;
Η Shein έκανε το αυτονόητο, αλλά μόνο όταν δεν είχε άλλη επιλογή.
Το ερώτημα όμως δεν είναι τι έκανε η εταιρεία μετά. Το ερώτημα είναι πώς επιτράπηκε να φτάσει ως εκεί. Πώς κανείς, μέσα σε έναν κολοσσό που διαχειρίζεται εκατομμύρια προϊόντα και δεδομένα, δεν είδε, δεν έλεγξε, δεν αντέδρασε;
Η απάντηση είναι δυσάρεστα απλή: γιατί δεν τους συνέφερε να δουν.
Και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας. Μιας εποχής όπου η αγορά έχει αποκοπεί από την κοινωνία και λειτουργεί με μοναδικό θεό το χρήμα. Όπου οι πλατφόρμες αναπτύσσονται ταχύτερα απ’ όσο τις ελέγχουν οι θεσμοί. Όπου το ανήθικο, αν δεν αποφέρει ζημία, παραμένει ανεκτό. Και η Shein είναι μια σταγόνα στον ωκεανό αυτής της νοσηρής αγοράς.
Το χρέος όλων μας
Η υπόθεση αυτή δεν είναι απλώς ντροπή για μια εταιρεία· είναι στίγμα για μια ολόκληρη εποχή. Η κοινωνία οφείλει να απαιτήσει κανόνες, αυστηρότερους ελέγχους και πραγματικές κυρώσεις. Γιατί η παιδική εικόνα δεν είναι προϊόν, ούτε “περίεργη αγορά”. Είναι όριο. Και όποιος το παραβιάζει, όποιος το εκμεταλλεύεται, όποιος το ανέχεται, συμμετέχει, έστω και σιωπηρά, στη διάλυση αυτού που αποκαλούμε ανθρώπινη αξία και αξιοπρέπεια.
Η ελεύθερη αγορά δεν μπορεί να είναι πιο ισχυρή από τη συνείδησή μας.
Διαβάστε ακόμα: Το σώμα μετά τη γέννα: όταν η Jennifer Lawrence λέει φωναχτά αυτό που οι περισσότερες σκέφτονται
