Ξεκινάμε με λίγες λέξεις. Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο να φοβόμαστε τη βροχή, ακούμε πως θα έχει κακοκαιρία, και είμαστε έτοιμοι για καταστροφές και σε καμία περίπτωση έτοιμοι για το φαινόμενο που αντικρίζουμε.
Αττική 21 Ιανουαρίου, απόγευμα Tετάρτης, η κακοκαιρία, που δεν είχε και όνομα αυτή τη φορά, έφτασε και η αττική μετατράπηκε σε ένα χείμαρρο λάσπης, φερτών υλικών, οχημάτων και το τραγικότερο όλων, ενός κατοίκου της Γλυφάδας που είναι ο τραγικός απολογισμός της «ετοιμότητας», είναι το αποτέλεσμα της παντελής απουσίας έργων, της ηχηρής και φονικής απουσίας μέριμνας.
«Καθόλα έτοιμοι» ή μάλλον καθόλου έτοιμοι
Κατά το ξέσπασμα της κακοκαιρίας, μια 56χρονη γυναίκα έχασε τη ζωή της στην Άνω Γλυφάδα όταν έπεσε πάνω της όχημα που παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά και εγκλωβίστηκε.
Το περιστατικό σημειώθηκε στην οδό Κυρίλλου Μεθοδίου 14. Η σορός της εντοπίστηκε κάτω από αυτοκίνητο, απεγκλωβίστηκε από δυνάμεις της Πυροσβεστικής και μεταφέρθηκε στο Ασκληπιείο Βούλας, μα ήταν ήδη αργά. Ήταν αργά για έναν πολίτη που έπρεπε να βγει να μεταβεί στην εργασία του . Ξέρω ναι, λάθος της , ξέρω ναι όφειλε να ακούσει το 112, το ζήτημα είναι όμως, ότι πλέον ξέρουμε όλοι, και εσείς και και εμείς.
Σήμερα με το φως της ημέρα, οχήματα καρφωμένα σε κολώνες, τεράστιες πέτρες και φερτά υλικά συνθέτουν το σκηνικό χάους, με περιοχές να θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του «πολέμου» της απουσίας έργων υποδομής.
Πότε περιμένει η πολιτεία, ας πούμε, να καθαρίσει φρεάτια; ΠΟΤΕ περιμένει η πολιτεία να οχυρωθεί; ΠΟΤΕ περιμένει η πολιτεία να πάρει στα σοβαρά τη φύση; ΠΟΤΕ θα καταβάλουμε πώς η φύση δεν συγχωρεί την ανθρώπινη αλαζονεία; Όταν θα βρέχει και με βεβαιότητα θα μετρούμε θύματα; Δεν έχουμε μετρήσει ήδη αρκετά από καταστροφές; Δεν φτάνουν; Φτάνει το αδιάφορο σφύριγμα!
Δεν είναι αρκετό το ότι ο κόσμος βλέπει τα πάντα να καταστρέφονται λόγω των έντονων, δεν αντιλέγω έντονων, φαινομένων.
Η μονίμως κατηγορουμένη κλιματική κρίση
Το παραμύθι τελείωσε. Η μελλοντολογία είναι πλέον «παροντολογία» . Τα φαινόμενα είναι ισχυρά, ισχυρότατα. η βροχή άλλαξε πλέον πρόσωπο, ισχύ, έχει ορμή. Δύναμη. Αυτό όμως δεν κινητοποίησε κανέναν. Την ώρα που ο λογαριασμός από καταστροφές ετών ακόμη γράφει και δεν θα σταματήσει να γράφει όσο η πολιτεία, ας μην είναι καθαρά Δευτέρα, πετάει χαρταετό!
Μέτρον άριστον ( αυτό είναι το σωστό * )
Η φύση δεν συγχωρεί κανέναν ανθρώπινο που υπερβαίνει το μέτρο. Την υπέρμετρη, υλοτόμηση, το υπέρμετρο χτίσιμο. Το υπέρμετρο ζήλο για κέρδος και real estate, το δίχως αύριο ένστικτο της επιβολής του κέρδους. Μη παρεξηγηθώ. Τα κτήρια δεν φυτρώνουν, τα δέντρα δεν αποφάσισαν μόνα τους να κοπούν, ή να αλλάξουν μέρος , σαν αποδημητικά πουλιά που αναζητούν πιο θερμά κλίματα , κόπηκαν.
Κτήρια χτίστηκαν, χωρίς άδειες, πολλές φορές, λησμονώντας οι αρμόδιοι, φυσικά, πως κάποια στιγμή θα χτυπήσει τη πόρτα η φύση.
Κουράστηκα, αντί επιλόγου
Δεν θέλω να ξανά ακούσω πως «ολα είναι έτοιμα», πως καθαρίστηκαν φρεάτια, πως υπάρχουν μελέτες για τον Κηφισο, τον Ιλισσό, πως όλα είναι έτοιμα και οι αρχές ξέρουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν.
Σε καμία των περιπτώσεων, για να μην παρερμηνευτεί, δεν υποτιμώ τη δύναμη του 112. Ούτε σαν σκέψη δε υποτιμώ τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των ανθρώπων των δήμων και των Πυροσβεστών, της ΕΜΑΚ απλών πολιτών, που με αυτοθυσία κάνουν τα πάντα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, άλλωστε όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι πάντα έτοιμοι, όχι γιατί δε έχουν επιλογή, αλλά γιατί έχουν μάθει να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, αυτό είναι το χρέος τους απέναντι στους συνανθρώπους τους.
Οι υπόλοιποι από τα κέντρα συντονισμού , τα γραφεία, που επιβλέπουν τα πάντα με φωσφοριζέ μπουφάν, ας σοβαρευτούν επιτέλους, και ας κάνουν έστω τα βασικά, έστω αυτά, έστω την ύστατη στιγμή, και εμείς όλοι ας γίνουμε πιο υπεύθυνοι στο αποτύπωμα μας στη κοινωνία, έχουμε χρέος, δημοκρατικό.
