Χωρίζουμε! Πώς το λέμε στα παιδιά;

Κοινοποιήστε το άρθρο αυτό:
Home » Παιδί » Χωρίζουμε! Πώς το λέμε στα παιδιά;

"Για τα παιδιά, ο χωρισμός και το διαζύγιο μπορεί να είναι μια ιδιαίτερα θλιβερή και στρεσογόνα περίοδος. Αλλά υπάρχουν τρόποι να τα βοηθήσουμε να αντιμετωπίσουν την αναστάτωση που προκαλεί μια τέτοια κατάσταση."

Κανένα διαζύγιο και κανένας χωρισμός δεν είναι εύκολος, είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν άσχημα συναισθήματα μεταξύ των γονιών ή μέσα στην οικογένεια. Και φυσικά, τα παιδιά μπορούν να το αντιληφθούν αυτό και να τα μπερδέψει, να τα αναστατώσει, ακόμα και να τους προκαλέσει ενοχές. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να είμαστε δίπλα τους, να τα στηρίξουμε και να τα βοηθήσουμε να το βιώσουν με όσο το δυνατόν λιγότερο πόνο. Μη φοβάστε, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να κάνουμε κάπως λιγότερο επώδυνη τη συγκεκριμένη συζήτηση με τα παιδιά.

Με δυο λόγια, για να υποστηρίξουμε τα παιδιά μας κατά τη διάρκεια του χωρισμού μας και να τα βοηθήσουμε με τις ανησυχίες τους, θα πρέπει:

  • Να τους υπενθυμίζουμε τους ότι και οι δύο γονείς τα αγαπούν
  • να είμαστε ειλικρινείς όταν μιλάμε για το διαζύγιο, αλλά να έχουμε κατά νου την ηλικία και τις αντιληπτικές ικανότητες τους
  • Να αποφεύγουμε να κατηγορούμε και να εκφράζουμε αρνητικά συναισθήματα ο ένας γονιός για τον άλλον
  • Να διατηρήσουμε τις ρουτίνες, όπως π.χ. του σχολείου, των γευμάτων και του ύπνου
  • Να τα ενημερώσουμε ότι μπορούν να συζητήσουν μαζί μας τα συναισθήματά τους – να τους εξηγήσουμε ότι δεν πειράζει που είναι λυπημένα, μπερδεμένα ή θυμωμένα
  • Να ακούμε περισσότερο και να μιλάμε λιγότερο – το να κάνουμε ερωτήσεις θα τα βοηθήσει να ανοιχτούν.

Βήμα – βήμα

Μέσα σε ένα διαζύγιο, τα παιδιά συχνά αισθάνονται ότι ολόκληρος ο κόσμος τους έχει ανατραπεί. Σε οποιαδήποτε ηλικία, είναι τραυματικό να βλέπεις τη διάλυση του γάμου των γονιών σου και της οικογένειας. Τα παιδιά μπορεί να αισθάνονται σοκαρισμένα, μετέωρα ή θυμωμένα. Κάποια μπορεί ακόμη και να αισθάνονται ένοχα, κατηγορώντας τον εαυτό τους για τα προβλήματα στο σπίτι. Το διαζύγιο δεν είναι ποτέ μια εύκολη διαδικασία και, αναπόφευκτα, μια τέτοια μεταβατική περίοδος δε συμβαίνει χωρίς κάποιο «πένθος» ή στενοχώρια. Μπορούμε όμως, να απαλύνουμε σημαντικά τον πόνο των παιδιών, θέτοντας την ευημερία τους σε πρώτη προτεραιότητα.

Η υπομονή, η επιβεβαίωση και ο ευήκοος ους μπορούν να ελαχιστοποιήσουν την ένταση, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν άγνωστες συνθήκες. Τηρώντας τις ρουτίνες στις οποίες μπορούν να στηριχτούν, υπενθυμίζοντάς τους ότι μπορούν να βασίζονται σε εμάς για να νιώθουν σταθερότητα και φροντίδα. Διατηρώντας επίσης μια λειτουργική σχέση με τον/την πρώην σύζυγο, μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να αποφύγουν το άγχος και την αγωνία που συνοδεύει τη «σύγκρουση» των γονιών. Με την υποστήριξή μας, τα παιδιά μπορούν όχι μόνο να περάσουν με επιτυχία αυτήν τη στρεσογόνα περίοδο, αλλά και να βγουν από αυτήν νιώθοντας περισσότερη αγάπη, σιγουριά και δύναμη — ακόμα και να «χτίσουν» στενότερους δεσμούς και με τους δύο γονείς.

Τι θέλει το παιδί από τη μαμά και τον μπαμπά κατά τη διάρκεια ενός διαζυγίου

  • Χρειάζομαι και τους δύο στη ζωή μου. Να με παίρνετε τηλέφωνο, να μου στέλνετε μηνύματα, να με ρωτάτε συνεχώς. Όταν δεν ασχολείστε μαζί μου, νιώθω ότι δεν είμαι σημαντικός/ή και ότι δε με αγαπάτε πραγματικά.
  • Σταματήστε να τσακώνεστε και δουλέψτε σκληρά για να συνεννοηθείτε μεταξύ σας. Προσπαθήστε να συμφωνήσετε σε θέματα που σχετίζονται με εμένα. Όταν τσακώνεστε για μένα, νομίζω ότι έκανα κάτι λάθος και νιώθω ένοχος/η.
  • Θέλω να σας αγαπώ και τους δύο και να απολαμβάνω τον χρόνο που περνάω με τον καθένα/καθεμιά σας. Υποστηρίξτε εμένα και τον χρόνο που περνάω με τον καθένα/καθεμιά σας. Αν συμπεριφέρεστε με ζήλια, θυμό ή λύπη, νιώθω ότι πρέπει να πάρω το μέρος και να αγαπήσω τον έναν γονιό περισσότερο από τον άλλον.
  • Επικοινωνήστε απευθείας μεταξύ σας, ώστε να μην χρειάζεται να κάνω τον μεσάζοντα.
  • Όταν μιλάτε για τον άλλο γονιό μου, πείτε μόνο ευγενικά λόγια για εκείνον ή μην πείτε απολύτως τίποτα. Όταν λέτε άσχημα πράγματα για τον άλλο γονιό μου, νιώθω ότι περιμένετε να συμφωνήσω μαζί σας.
  • Να θυμάστε ότι σας θέλω και τους δύο στη ζωή μου. Βασίζομαι στη μαμά και στον μπαμπά μου να με μεγαλώσουν, να με διδάξουν τι είναι σημαντικό και να με βοηθήσουν όταν έχω προβλήματα.

Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για το διαζύγιο

Κάνουμε τη συζήτηση λίγο πιο εύκολη τόσο για εμάς όσο και για τα παιδιά μας, προετοιμάζοντας τι θα πούμε πριν ξεκινήσουμε την κουβέντα. Εάν μπορούμε να προβλέψουμε δύσκολες ερωτήσεις, να αντιμετωπίσουμε εκ των προτέρων τα δικά μας άγχη και να σχεδιάσουμε προσεκτικά τι θα τους πούμε, θα είμαστε καλύτερα εξοπλισμένοι για να βοηθήσουμε τα παιδιά να διαχειριστούν την άσχημη είδηση.

Τι και πώς να το πω

Όσο δύσκολο κι αν είναι, προσπαθούμε να δώσουμε στα παιδιά το πλεονέκτημα μιας ειλικρινούς —αλλά φιλικής προς εκείνα— εξήγησης.

Λέμε την αλήθεια: Τα παιδιά μας δικαιούνται να ξέρουν γιατί παίρνουμε διαζύγιο, αλλά οι λεπτομερείς εξηγήσεις μπορεί μόνο να τα μπερδέψουν. Επιλέγουμε κάτι απλό και ειλικρινές, όπως «δεν μπορούμε να συνεχίσουμε άλλο μαζί». Ίσως χρειαστεί να τους υπενθυμίσουμε ότι, ενώ μερικές φορές οι γονείς και τα παιδιά δεν τα πάνε πάντα καλά, δε σταματούν να αγαπούν ο ένας τον άλλον ή να χωρίζουν ο ένας από τον άλλο.

Πες «σ ‘αγαπώ»: Όσο απλό κι αν ακούγεται, το να ξέρουν τα παιδιά μας ότι η αγάπη μας για αυτά δεν έχει αλλάξει είναι ένα ισχυρό μήνυμα. Τα διαβεβαιώνουμε λοιπόν ότι θα συνεχίσουμε να τα φροντίζουμε με κάθε τρόπο, από το να φτιάξουμε το πρωινό τους μέχρι να τα βοηθήσουμε με τη σχολική εργασία.

Αλλαγές: Προλαβαίνουμε τις ερωτήσεις των παιδιών σχετικά με τις αλλαγές στη ζωή τους, αναγνωρίζοντας ότι κάποια πράγματα θα είναι διαφορετικά και άλλα όχι. Τα ενημερώνουμε ότι μαζί μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ό,τι προκύψει καθώς προχωράει η διαδικασία.

Αποφεύγουμε κατηγορίες

Είναι ζωτικής σημασίας να είμαστε ειλικρινείς με τα παιδιά, αλλά χωρίς να είμαστε επικριτικοί με τον/την σύζυγο. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο όταν έχουν υπάρξει βλαβερά γεγονότα, αλλά με λίγη διπλωματία, μπορούμε να αποφύγουμε την παγίδα της απόδοσης ευθυνών.

Παρουσιάζουμε ένα ενιαίο μέτωπο: Όσο μπορούμε, προσπαθούμε να συμφωνήσουμε εκ των προτέρων σε μια εξήγηση για τον χωρισμό ή το διαζύγιο  και επιμένουμε σε αυτήν.

Προγραμματίζουμε τις συζητήσεις: Μιλάμε με τα παιδιά προτού προκύψουν οι οποιεσδήποτε αλλαγές στη ζωή τους/μας. Και το κάνουμε με παρόντες και τους δύο γονείς, ει δυνατόν.

Δείχνουμε αυτοσυγκράτηση: Σεβόμαστε τον/την σύζυγο όταν αναφέρουμε τους λόγους του χωρισμού.

Πόσες πληροφορίες πρέπει να δώσω στο παιδί μου για το διαζύγιο;

Ειδικά στην αρχή του χωρισμού ή του διαζυγίου, θα πρέπει να επιλέξουμε τι θα πούμε στα παιδιά. Σκεφτόμαστε προσεκτικά πώς θα τα επηρεάσουν ορισμένες πληροφορίες.

Δίνουμε σημασία στην ηλικία: Γενικά, τα μικρότερα παιδιά χρειάζονται λιγότερες λεπτομέρειες και θα τα πάνε καλύτερα με μια απλή εξήγηση, ενώ τα μεγαλύτερα μπορεί να χρειαστούν περισσότερες πληροφορίες.

Μοιραζόμαστε υλικοτεχνικές πληροφορίες: Εξηγούμε στα παιδιά τις αλλαγές στην καθημερινότητα – στο σχολείο ή στις δραστηριότητές τους – αλλά δεν τα κατακλύζουμε με λεπτομέρειες.

Αλήθεια πάνω απ’ όλα: Ανεξάρτητα από το πόσο πολλά ή λίγα αποφασίζουμε να πούμε στα παιδιά, οι πληροφορίες πρέπει να είναι πέρα και πάνω από όλα αληθινές!

*Στο επόμενο άρθρο: Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να διαχειριστούν τον πόνο του διαζυγίου, ποιες είναι οι πιο συνήθεις κι επικίνδυνες αντιδράσεις τους και πώς μέσα από τη φροντίδα του εαυτού μας, θα στηρίξουμε καλύτερα και εκείνα

Κοινοποιήστε το άρθρο αυτό:
Picture of Κατερίνα Κουτσελάκη
Κατερίνα Κουτσελάκη
Θα μπορούσα να αυτοπροσδιοριστώ ως άλλη μια «Μαίρη Παναγιωταρά, μια εργαζόμενη μητέρα, μια καλή νοικοκυρά…», που μεταξύ μας, είναι ήδη πάρα πολύ, αλλά ως φύσει και θέσει ανήσυχο πνεύμα, δε μου αρκεί. Λατρεύω τα παιδιά μου, το σινεμά, το θέατρο, τη φύση, τα ταξίδια και σίγουρα δε θέλω να ζω για να δουλεύω, αλλά να δουλεύω για να ζω. Έτσι, επέλεξα να κάνω κάτι που προσφέρει - μαζί με την κούραση και το άγχος - μπόλικο πάθος, μικρές ανεκτίμητες στιγμές και καθόλου πλήξη: Να γράφω για να ενημερώνω. Γιατί, στην αναζήτηση της πληροφορίας, βοηθάω και μένα την ίδια. Άλλωστε, κανένας δε γεννήθηκε μαθουσάλας ούτε τέλειος γονιός. Ψάχνοντας, γινόμαστε καλύτεροι κι ακόμα καλύτεροι γινόμαστε, όταν μοιραζόμαστε τη γνώση. Πάμε λοιπόν, όχι όμως όπου βγει, αλλά εκεί όπου θέλουμε και μας πρέπει…

Χωρίζουμε! Πώς το λέμε στα παιδιά;

Most Popular
Κοινοποιήστε το άρθρο αυτό:
Νεότερα Άρθρα
Scroll to Top