Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974, ο Ανδρέας Παπανδρέου παρουσίασε στο ξενοδοχείο «King Palace» στην Αθήνα την ιδρυτική διακήρυξη ενός νέου πολιτικού σχηματισμού. Στην αίθουσα βρίσκονταν περίπου 150 άνθρωποι. Εκείνη την ημέρα γεννήθηκε επίσημα το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Όμως, υπάρχει μια λεπτομέρεια που σήμερα μοιάζει σχεδόν απίστευτη: το όνομα που γνωρίζουμε ως ΠΑΣΟΚ δεν ήταν εξαρχής αυτονόητο.
Στις συζητήσεις για την ονομασία, ο ίδιος ο Παπανδρέου είχε προτείνει το «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Αναγέννηση της Ελλάδας». Η λέξη «αναγέννηση», όμως, θεωρήθηκε από συνεργάτες του παρωχημένη, ενώ υπήρξαν και αντιδράσεις ότι θύμιζε πολιτική ρητορική της χούντας. Έτσι, το τελευταίο κομμάτι εγκαταλείφθηκε και έμεινε το «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα».
Υπήρχε μάλιστα και μια δεύτερη διαφωνία: κόμμα ή κίνημα;
Η επιλογή της λέξης «κίνημα» δεν ήταν τυχαία. Ο Παπανδρέου και οι συνεργάτες του ήθελαν να διαφοροποιήσουν τον νέο πολιτικό φορέα από την εικόνα ενός παραδοσιακού, γραφειοκρατικού κόμματος.
Και μετά ήρθε το ακρωνύμιο
Τις πρώτες ημέρες, αρκετές εφημερίδες αναφέρονταν στον νέο σχηματισμό ως Π.Σ.Κ.. Το «ΠΑΣΟΚ», όπως θα επικρατούσε τελικά, δεν ήταν ακόμη το αυτονόητο όνομα. Σύμφωνα με τις ιστορικές αναφορές, το ακρωνύμιο ΠΑΣΟΚ επικράτησε μέσα από τον Τύπο, με τον πολιτικό συντάκτη Σταύρο Ψυχάρη να το χρησιμοποιεί στις σελίδες του «Βήματος».
Έτσι, μέσα σε λίγες ημέρες, ένας πολιτικός σχηματισμός που μόλις γεννιόταν απέκτησε το όνομα με το οποίο θα έμενε στην ελληνική πολιτική ιστορία. Και όλα αυτά, σε μια Ελλάδα που μόλις είχε βγει από τη δικτατορία και προσπαθούσε να ξαναβρεί τον βηματισμό της στη Δημοκρατία. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974, δεν γεννήθηκε μόνο ένα κόμμα. Γεννήθηκε ένα όνομα που έμελλε να γίνει συνώνυμο μιας ολόκληρης εποχής.
