Σε έναν κόσμο που συχνά βιάζεται να βάλει ταμπέλες, η Μαρία Ελένη Παππά επιλέγει τη δύναμη, την αλήθεια και την ελευθερία της έκφρασης. Μέσα από το pole dancing, ένα μέσο που συνδυάζει άθλημα, τέχνη και προσωπική ενδυνάμωση, μιλά ανοιχτά για το σώμα, την αυτοπεποίθηση και τα στερεότυπα που ακόμα επιμένουν.
Στο Utopia Zone, η Μαρία Ελένη μοιράζεται το πώς ξεκίνησε το ταξίδι της στο pole dancing, τι είναι αυτό που την κράτησε, αλλά και πώς αντιμετωπίζει την κριτική και τις παρεξηγήσεις γύρω από το άθλημα.
- Πώς ήρθες πρώτη φορά σε επαφή με το pole dancing και τι ήταν αυτό που σε κράτησε;
Η πρώτη μου επαφή με το pole dancing έγινε μέσα από τα social media και κυρίως μέσω YouTube. Επειδή στο παρελθόν ήμουν χορεύτρια, παρακολουθούσα συχνά χορογραφίες και κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένα βίντεο από μια πολύ γνωστή pole dancer σε διαγωνισμό. Αυτό που με κέρδισε αμέσως ήταν η ενέργεια και η αυτοπεποίθησή της και σκέφτηκα: «Θέλω κι εγώ να το δοκιμάσω».
Αυτό που με κράτησε είναι ότι το pole μου δίνει ακριβώς αυτό που έψαχνα. Μου έχει χαρίσει τεράστια αυτοπεποίθηση και με κάνει να νιώθω δυνατή, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Μου φτιάχνει τη μέρα, επηρεάζει θετικά τη ζωή μου και με κάνει να πιστεύω ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα, αρκεί να δουλέψω γι’ αυτά.
- Όταν λες σε κάποιον ότι κάνεις pole, ποια είναι συνήθως η πρώτη του αντίδραση;
Συνήθως η πρώτη αντίδραση είναι θαυμασμός. Οι περισσότεροι λένε πόσο δύσκολο τους φαίνεται και με ρωτούν πώς καταφέρνουμε να κρατιόμαστε μόνο με τα χέρια ή πόση δύναμη χρειάζεται ο κορμός. Υπάρχει έντονη περιέργεια και ενδιαφέρον να καταλάβουν πώς λειτουργεί το άθλημα, αν ο στύλος είναι στατικός ή spinning.
Φυσικά υπάρχουν και αρνητικά σχόλια, κυρίως στα social media, συνήθως από άντρες μεγαλύτερης ηλικίας που προσπαθούν να το υποβαθμίσουν. Δεν με εκπλήσσει· συμβαίνει σε κάθε άθλημα και μορφή έκφρασης. Προτιμώ να εστιάζω στο θετικό ενδιαφέρον και στην ουσιαστική συζήτηση.
- Ποιο είναι το μεγαλύτερο στερεότυπο που έχεις ακούσει για το pole και πώς το αντιμετωπίζεις;
Το μεγαλύτερο στερεότυπο είναι ότι αν κάνεις pole, τότε είσαι stripper. Υπάρχει αυτή η αυτόματη συσχέτιση, η οποία ιστορικά έχει βάση, αφού το pole ξεκίνησε από το striptease στην Αμερική. Όμως με τα χρόνια εξελίχθηκε και αναγνωρίστηκε ως άθλημα και τέχνη.
Δεν με ενοχλεί η υπόθεση αυτή καθαυτή, αλλά το γεγονός ότι συχνά μια γυναίκα που είναι δυναμική ή επιτυχημένη προσπαθούν να την υποτιμήσουν. Το αντιμετωπίζω με ψυχραιμία και αφήνω τη δουλειά μου και την πορεία μου να μιλούν από μόνες τους.
- Νιώθεις ότι στην Ελλάδα το pole dancing παρεξηγείται περισσότερο απ’ ό,τι σε άλλες χώρες;
Ναι και όχι. Πιστεύω ότι έχει να κάνει περισσότερο με το επίπεδο ανοιχτομυαλίας και τις εμπειρίες ζωής των ανθρώπων παρά αποκλειστικά με τη χώρα. Σε κοινωνίες όπου οι άνθρωποι έχουν περισσότερη επαφή με διαφορετικά ερεθίσματα, υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή.
Ωστόσο, στην Ελλάδα το pole έχει εξελιχθεί πάρα πολύ. Υπάρχουν συχνοί διαγωνισμοί, έντονη κοινότητα και γυναίκες όλων των ηλικιών που το δοκιμάζουν. Τα social media επίσης βοηθούν στο να σπάσουν τα στερεότυπα. Τα τελευταία χρόνια βλέπω ξεκάθαρη εξέλιξη και μεγαλύτερη αποδοχή.
- Για σένα το pole είναι περισσότερο άθλημα, τέχνη, έκφραση ή όλα μαζί;
Για μένα είναι όλα μαζί. Υπάρχει το pole sport, που είναι καθαρά αθλητικό, το pole dance που συνδυάζει χορό και τρικς, και το heels pole που δίνει έμφαση στην έκφραση και το συναίσθημα. Το όμορφο είναι ότι σου δίνει επιλογές: μπορείς να γυμναστείς, να εκφραστείς καλλιτεχνικά ή συναισθηματικά, μέσα από το ίδιο άθλημα.
- Έχεις νιώσει ποτέ ότι πρέπει να “απολογηθείς” ή να εξηγήσεις τι είναι πραγματικά το pole;
Δεν έχω νιώσει ότι πρέπει να απολογηθώ, αλλά βλέπω συχνά πώς παρεξηγείται το γυναικείο σώμα. Το σώμα στο pole δεν είναι πρόκληση, είναι εργαλείο και μέσο έκφρασης. Χρειαζόμαστε το δέρμα για ασφάλεια και λαβές, αλλά πάνω απ’ όλα πρόκειται για αποδοχή και ελευθερία.
Για μένα το σώμα μου δεν είναι αντικείμενο· είναι σύμμαχος. Θέλω να περνάω το μήνυμα ότι κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα να υπάρχει στο σώμα της όπως ακριβώς είναι.
- Πώς σε έχει βοηθήσει το pole στη σχέση σου με το σώμα σου και την αυτοπεποίθησή σου;
Το pole έχει αλλάξει ριζικά τη σχέση μου με το σώμα μου, και το ίδιο βλέπω να συμβαίνει και στις μαθήτριές μου. Γυναίκες κάθε ηλικίας ανακαλύπτουν τι μπορεί να κάνει το σώμα τους και αποκτούν αυτοπεποίθηση. Εκτός από σωματική δύναμη, προσφέρει και ψυχολογική ενδυνάμωση. Σε μαθαίνει να αγαπάς και να σέβεσαι το σώμα σου. Αυτό είναι ίσως το πιο όμορφο κομμάτι του.
- Θεωρείς ότι το pole “σεξουαλικοποιείται” άδικα;
Ναι, συχνά σεξουαλικοποιείται άδικα, γιατί η κοινωνία φοβάται τη θηλυκότητα όταν εκφράζεται ελεύθερα. Το sensual στοιχείο δεν ακυρώνει τον αθλητισμό. Η θηλυκότητα έχει δικαίωμα να υπάρχει και στον αθλητισμό και αξίζει σεβασμό.
Το pole είναι χώρος ελευθερίας, δύναμης και επιλογής.
- Τι θα έλεγες σε μια γυναίκα που θέλει να ξεκινήσει pole αλλά φοβάται την κριτική;
Θα της έλεγα ότι η κριτική λέει περισσότερα για αυτούς που την κάνουν παρά για εκείνη. Αν νιώθει ότι θέλει να δοκιμάσει, να το κάνει για τον εαυτό της. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος να κάνεις pole.
Να μην αφήσει τον φόβο να της στερήσει κάτι που μπορεί να τη δυναμώσει. Το να επιλέγεις τον εαυτό σου είναι πράξη θάρρους.
- Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα στον τρόπο που βλέπει η κοινωνία το pole dancing, ποιο θα ήταν;
Θα ήθελα να αλλάξει η έλλειψη κατανόησης γύρω από το τι πραγματικά είναι το pole. Να το βλέπουμε όπως τη ρυθμική γυμναστική ή το μπαλέτο: ως άθλημα και τέχνη, όχι μέσα από σεξουαλικά φίλτρα.
Αν αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε το pole, ίσως αλλάξουμε και τον τρόπο που βλέπουμε τη γυναικεία δύναμη: ως κάτι που αξίζει σεβασμό και ελευθερία έκφρασης.
Διαβάστε ακόμα: Η Αγγελική Μανουσάκη κάνει ποδαρικό στο Utopia Zone: Θέλω να κάνω κάτι, όχι να γίνω
