Ο Papazó -κατά κόσμον Βασίλης Παπαζώτος- είναι από τους ανθρώπους που δεν περιορίζονται σε ένα πράγμα. Γιατρός, μουσικός, τραγουδοποιός και παραγωγός, κινείται ανάμεσα σε δύο κόσμους που φαινομενικά δεν συνδέονται -την ιατρική και τη μουσική- κι όμως εκείνος τους παντρεύει με τον δικό του τρόπο.
Μέσα από τα social media και το project του «Μπαλκόνι», κατάφερε να κάνει τη μουσική του να φτάσει παντού, παραμένοντας ειλικρινής και αληθινός. Ένας άνθρωπος που γράφει, παρατηρεί, δημιουργεί και δεν φοβάται να μιλήσει με συναίσθημα. Αυτό κάνει και στο Utopia Zone…
- Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με τη μουσική και πότε κατάλαβες ότι αυτό είναι το επάγγελμα που θέλεις να ακολουθήσεις;
«Η σχέση μου με τη μουσική ξεκινάει με τον πατέρα μου στο σπίτι να παίζει κιθάρα και να τραγουδάει, κυρίως ξένους καλλιτέχνες… Η μητέρα μου έγραφε ποιήματα. Αυτή με παρότρυνε ή βασικά με ανάγκασε να γραφτώ στο ωδείο. Ήμουν 10 ετών και από τότε συνέχισα τις σπουδές μου στην κλασική κιθάρα και την αρμονία. Κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι της μουσικής… Δεν ήθελα να ασχοληθώ με την κλασική· ήθελα από μικρός να γράφω τα δικά μου κομμάτια, οπότε, γυρνώντας σπίτι, έψαχνα συγχορδίες για να γράψω δικά μου τραγούδια. Δεν κατάλαβα ποτέ ότι θέλω να κάνω τη μουσική επάγγελμα· ακόμη και σήμερα δεν το βλέπω έτσι. Ποτέ δεν σκέφτηκα τη μουσική με αυτόν τον τρόπο και αυτός είναι ένας λόγος που την κάνω παράλληλα με την ιατρική, ώστε να μην σκεφτώ ποτέ με οικονομικούς όρους τη μουσική. Ο άλλος λόγος είναι ότι αγαπώ πολύ και την ιατρική και όταν κάνω κυρίως το ένα, μου λείπει το άλλο».
- Ποιο ήταν το πρώτο τραγούδι που έγραψες ή έπαιξες live και τι σημαίνει για σένα σήμερα;
«Δεν θυμάμαι τα πρώτα τραγούδια που έγραφα μικρός· θυμάμαι ότι ήταν όλα αποτυχίες… τουλάχιστον στο μυαλό μου. Το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησα ήταν “Το κάθε φορά”, που το έγραψα στην Πάτρα ως φοιτητής. Το πρώτο τραγούδι που τραγούδησα live νομίζω ήταν το “Σε σκέφτομαι” και για εμένα συνεχίζει να μου θυμίζει έναν ρομαντισμό που θέλω να έχω στη ζωή μου και στη μουσική μου».
- Τι σε εμπνέει περισσότερο όταν δημιουργείς μουσική;
«Μου αρέσει πολύ να παρατηρώ τον κόσμο, τις συμπεριφορές, όσα γίνονται γύρω μου. Ουσιαστικά αντλώ έμπνευση από αυτά και προσθέτω με τη φαντασία μου διάφορα γεγονότα, πλέκοντας έτσι μια ιστορία η οποία δημιουργεί ένα τραγούδι. Πολλές φορές προσπαθώ να παρατηρώ και τον εαυτό μου και όσα μου συμβαίνουν, οπότε αρκετά κομμάτια έχουν και προσωπικό χαρακτήρα».
- Ποια συνεργασία μέχρι τώρα σε έχει σημαδέψει περισσότερο και γιατί;
«Κάθε συνεργασία μου έχει δώσει κάτι διαφορετικό και είμαι πολύ ευγνώμων για αυτούς τους ανθρώπους που έχω γνωρίσει, ειδικά μέσα από το πρότζεκτ του Μπαλκονιού. Μία από τις πρώτες που ήταν καθοριστική για εμένα ήταν με την Πέννυ Μπαλτατζή· μετά το βίντεο καθίσαμε αρκετές ώρες και μιλήσαμε για τη μουσική. Ένιωσα ότι με βοήθησε και με καθοδήγησε».
- Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης (στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό) με τον οποίο θα ήθελες οπωσδήποτε να συνεργαστείς;
«Θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ με τον Παύλο Παυλίδη και τον Φοίβο Δεληβοριά».
- Τι πιστεύεις ότι σε ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους της γενιάς σου στη μουσική σκηνή;
«Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να γνωρίζω τι με κάνει να ξεχωρίζω στη μουσική· δεν νιώθω κατάλληλος να το απαντήσω αυτό. Προσπαθώ να είμαι ειλικρινής στα κομμάτια μου και να βγαίνει πηγαίο συναίσθημα, όπως αυτό που νιώθω την ώρα που τα γράφω, και να έχω μια καλή αφήγηση και μουσική».
- Πώς βλέπεις τη μουσική σου να εξελίσσεται τα επόμενα πέντε χρόνια;
«Ως μουσικός παραγωγός και ως καλλιτέχνης θέλω να πειραματίζομαι με πολλά είδη μουσικής. Οπότε θα ήθελα αυτό να συμβεί τα επόμενα πέντε χρόνια, όπως και πολλές συνεργασίες, γιατί πιστεύω ότι βγαίνει ένα διαφορετικό και καλό αποτέλεσμα».
- Αν δεν έκανες μουσική, ποιον άλλο δρόμο θα μπορούσες να έχεις ακολουθήσει;
«Αν δεν έκανα μουσική, θα έκανα απλώς το άλλο μου επάγγελμα, που είναι γιατρός, και θα ασχολούμουν παράλληλα με κάποια άλλη μορφή έκφρασης για να αναπτύξω και αυτό το κομμάτι του εαυτού μου, που θα ήταν καταπιεσμένο αν δεν έκανα μουσική».
- Τι ρόλο διαδραματίζουν τα social media στη μουσική σκηνή σήμερα;
«Νομίζω ότι όλοι έχουν καταλάβει ότι παίζουν κομβικό ρόλο τα social media στη μουσική, στον τρόπο που ακούμε μουσική πλέον – με τα καλά του και τα κακά του. Πιστεύω ότι είναι θετικό γιατί δίνει ευκαιρία σε νέους καλλιτέχνες μέσα από το δωμάτιό τους, μέσα από το μπαλκόνι τους, να αναδείξουν και να πουν αυτό που θέλουν να πουν. Κάπως εξισώνει τη σκηνή για όλους, και αυτό είναι πολύ θετικό, γιατί συνέχεια βλέπουμε να βγαίνουν νέα όμορφα πράγματα».
- Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι ενεργά με τα social media;
«Τυχαία ασχολήθηκα με τα social media. Βγήκα μια μέρα στο μπαλκόνι μου και έκανα διασκευή στο Ζάρι της Μαρίνας Σάττι. Στη συνέχεια ήρθαν φίλοι με τους οποίους κάναμε παραγωγές μαζί και τραγουδήσαμε. Το βίντεο σημείωσε ραγδαία αύξηση στις προβολές και άρχισαν να έρχονται περισσότεροι καλλιτέχνες και πιο γνωστοί. Ειδικά με το TikTok δεν ασχολούμουν καθόλου πριν ξεκινήσω το μπαλκόνι. Είχα ανεβάσει λίγα βιντεάκια χωρίς να καταλάβω τη δύναμη που έχει».
- Ποια είναι η αγαπημένη σου πλατφόρμα;
«Θα έλεγα το Instagram, αλλά το TikTok είναι αυτό που καθιερώνει τις νέες μουσικές. Παρ’ όλα αυτά, για κάποιο λόγο, ακόμα το Instagram το προτιμώ».
- Αν έπρεπε να δώσεις μια συμβουλή σε κάποιον που ξεκινά τώρα τη μουσική του διαδρομή, ποια θα ήταν;
«Δεν είμαι ο κατάλληλος να δίνω συμβουλές, ούτε μου αρέσει να μου δίνουν. Αν ήταν να πω κάτι, είναι να συνεχίσει να προσπαθεί, να μην απογοητεύεται, γιατί αυτός ο δρόμος έχει περισσότερες αποτυχίες από επιτυχίες. Ακόμη, να βγάζει συνέχεια καινούργια τραγούδια και υλικό, και κάποια στιγμή θα πετύχει».
Διαβάστε ακόμα: Γιάννης Κούτσικας στο Utopia Zone: «Να αγγίζω τους ανθρώπους μέσα από τη μουσική μου»
