Ο Κωνσταντίνος Τσερώνης δεν είναι απλώς ένας επαγγελματίας της κομμωτικής αλλά μια παρουσία που κουβαλά πάνω της περισσότερες από τρεις δεκαετίες αφοσίωσης στην τέχνη.
Έχοντας περάσει από μερικά από τα μεγαλύτερα hair salons της Αθήνας, με σεμινάρια, διακρίσεις και βραβεία τόσο στο ανδρικό όσο και στο γυναικείο κούρεμα, έχει χτίσει μια πορεία που ξεχωρίζει σε έναν απαιτητικό και συχνά σκληρό κλάδο. Κι όμως πίσω από τις επιτυχίες υπάρχει ένας άνθρωπος που αγαπά βαθιά τα ζώα με ιδιαίτερη αδυναμία στα cane corso και βρίσκει την πιο αυθεντική χαρά παίζοντας ποδόσφαιρο με τον γιο του. Ανάμεσα στην επιχειρηματικότητα, τις διακρίσεις και τις απλές ουσιαστικές στιγμές της ζωής, ο Κωνσταντίνος συνθέτει μια δυνατή προσωπικότητα που σε κάνει να σταθείς και να τον ακούσεις. Σε αυτή τη συνέντευξη μοιράζεται όσα τον διαμόρφωσαν και όσα τον κάνουν να ξεχωρίζει.
- Αν η ζωή σου ήταν ιστορία, ποιο κεφάλαιο θα αφιέρωνες στις γυναίκες που σε διαμόρφωσαν;
«Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της ζωής μου το αφιερώνω σε όλες τις γυναίκες που συναναστρέφομαι 34 χρόνια από την ζωή μου γιατί από εκείνες εμπνέομαι, δημιουργώ και εξελίσσομαι. Το σημαντικότερο κεφάλαιο της ζωής μου που που θα μου άφηνε τις καλύτερες αναμνήσεις, είναι ο ερχομός του γιου μου και βέβαια θα το αφιέρωνα στην γυναίκα μου για αυτό το θείο δώρο».
- Ποια στιγμή από τα παιδικά σου χρόνια επιστρέφει συχνά στο μυαλό σου και γιατί;
«Από μικρό παιδί όπως και τα περισσότερα παιδιά ασχολήθηκα με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με το ποδόσφαιρο, ήταν όνειρο ζωής να τα καταφέρω και να παίξω επαγγελματικά όσο μεγάλωνα, έπαιξα στα τσικό του Ν. Ηρακλείου, στον Απόλλωνα Αθηνών και αργότερα στον Ολυμπιακό, αλλά στην ηλικία των 14 ετών είχα έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό στο δεξί μου πόδι την ώρα της προπόνησης και έμεινα σε ακινησία για περίπου 3 μήνες. Μετά από 8 μήνες προσπάθησα να ξανά παίξω αλλά δεν μπόρεσα να βρω την φόρμα μου όπως πριν τον τραυματισμό μου. Αυτή τη στιγμή του τραυματισμού, μου έρχεται συνέχεια στο μυαλό μου γιατί μου έκοψε το μελλοντικό μου όνειρο».
- Θυμάσαι πότε ένιωσες πρώτη φορά ότι «διαφέρεις» ή ότι έχεις κάτι να πεις;
«Θυμάμαι στα πρώτα χρόνια που επέλεξα και ασχολήθηκα με την κομμωτική, ήθελα να ασχοληθώ και με το καλλιτεχνικό κομμάτι του κλάδου. Λαμβάνοντας μέρος στον Πανελλήνιο διαγωνισμό την πρώτη χρονιά στέφθηκα 1ος από 117 συμμετοχές στο ανδρικό, τον επόμενο χρόνο έλαβα μέρος στο γυναικείο και πάλι στέφθηκα 1ος από 119 συμμετοχές και έτσι έγινα και εγώ μέλος στην εθνική ομάδα κομμωτών. Έγινα ιδρυτικό μέλος στο club ανδρικών κομμώσεων Ελλάδος και μέλος της Νέας Γενιάς γυναικείων κομμώσεων όπου και κάναμε επιδείξεις σε ανδρικές και γυναικείες δημιουργίες σε διάφορα show και συλλόγους ανά την Ελλάδα. Έτσι και ένιωσα πρώτη φορά στην ζωή μου ότι κάτι πλέον είχα να πω για την κομμωτική στην ζωή μου».
- Όταν όλα γύρω σου θορυβούν, πού βρίσκεις τη σιωπή σου;
«Όταν όλα γύρω μου θορυβούν προσπαθώ να βρω την γαλήνη μου με την μουσική που θα ακούσω».
- Ποια μικρή, καθημερινή συνήθεια σε επαναφέρει στον εαυτό σου;
«Στο τέλος της ημέρας όταν τελειώσω την δουλειά μου και επιστρέψω στο σπίτι θα πάω τον περίπατο μου με τον Ράμος τον σκύλο μου και γυρίζοντας θα συζητήσω με την γυναίκα μου τα της ημέρας και θα παίξω με τον γιο μου μέχρι να πάει για ύπνο».
- Πώς ξεκίνησε η δική σου διαδρομή στο επιχειρείν; Ήταν επιλογή ή ανάγκη;
«Μετά από 10 χρόνια προϋπηρεσίας σε κομμωτήρια και σε μια πολύ καλή διαδρομή στην κομμωτική τέχνη, πλέον αισθάνθηκα έτοιμος να ανοίξω τα φτερά μου και να τολμήσω να ιδρύσω την δικιά μου επιχείρηση . Οπότε ήταν επιλογή μου για ένα βήμα παραπάνω».
- Υπήρξε μια στιγμή που ένιωσες ότι κάνεις άλμα στο κενό; Τι σε έκανε να συνεχίσεις;
«Δεν πιστεύω ποτέ ότι έκανα άλμα στο κενό, σίγουρα πέρασα πολλές δυσκολίες σε όλη αυτή την διαδρομή που έχω διανύσει έχοντας την δικιά μου επιχείρηση σχεδόν τώρα 24 χρόνια. Το πιο δύσκολο πράγμα για μια επιχείρηση είναι οι σωστοί συνεργάτες και η καλή επικοινωνία μεταξύ όλων, για να είναι υγειής η επιχείρηση. Πιστεύω όλοι οι επιχειρηματίες έχουν περάσει τέτοιο γολγοθά με συνεργάτες στις επιχειρήσεις τους και με καταλαβαίνουν. Παρόλα αυτά Δόξα το θεό έχω στην επιχείρηση μου συνεργάτες που δουλεύουν και είναι δίπλα μου 21 και 16 χρόνια αντίστοιχα, γιαυτό δεν τα παράτησα και συνεχίζω ακόμα».
- Θυμάσαι μια δύσκολη περίοδο που σε άλλαξε; Τι κράτησες από αυτήν;
«Δεν θα το θέσω ότι μια δύσκολη περίοδος με άλλαξε. Είμαι άνθρωπος δοτίκος , είτε αυτό είναι σε επαγγελματικό βαθμό, είτε σε προσωπικές σχέσεις (φιλίες). Όταν φτάνεις στο σημείο πάντα να προσφέρεις, να δίνεις απλόχερα και στο τέλος, όπως λέει το τραγούδι όταν κανείς στην ζωή σου απογραφή, το τελικό συμπέρασμα είναι η εκμετάλλευση, τότε σίγουρα κάτι σε αλλάζει. Κάποιες φορές μου περνάει η σκέψη να μετανιώσω αλλά από την άλλη σκέφτομαι ότι αυτό που αισθανόμουν έκανα και εγώ θα τα έχω καλά με τον εαυτό μου».
- Ποια φράση λες μέσα σου όταν όλα μοιάζουν να πηγαίνουν αντίθετα
«Οταν όλα μου πάνε αντίθετα; Κάποιες φορές μερικά πράγματα μπορεί να μου πηγαίνουν στραβά, δεν το βάζω κάτω, θα κάνω μια ευχή, θα ζητήσω από τον θεό να μου δώσει την δύναμη να τα καταφέρω να πάνε όλα καλά. ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ».
- Όταν κάποιος πει το όνομά σου μετά από χρόνια, τι θα ήθελες να θυμάται;
«Σίγουρα θα ήθελα να έχει κρατήσει τις καλύτερες αναμνήσεις από εμένα και τις καλύτερες εμπειρίες είτε σε προσωπικό βαθμό είτε σε επαγγελματικό. Θα ήθελα να με θυμάται ως καλλιτέχνη».
- Ποια φράση σε χαρακτηρίζει;
«Θα το έλεγα όχι ως φράση αλλά μονολεκτικά: ΤΕΛΕΙΟΜΑΝΗΣ».
Διαβάστε ακόμα: Χάρης Γιακουμάτος στο Utopia Zone: Η αποτυχία είναι το μονοπάτι προς την επιτυχία
