Όταν ρώτησα τον Μανώλη Θεοδωράκη πώς θα περιέγραφε τον εαυτό του σε κάποιον που δεν τον γνωρίζει μου απάντησε “Καλλιτέχνης. Γιατί έχω πολλές ιδιότητες πια, είμαι ηθοποιός, τραγουδιστής, χορευτής, χορογράφος, σκηνοθέτης, drag performer, content creator…” και έχει δίκιο.
Διότι, αν δεις το βιογραφικό του και τον γνωρίσεις, αυτό που σίγουρα θα αντιληφθείς είναι ότι πρόκειται για ένα καλλιτεχνικά ανήσυχο πνεύμα, που διαρκώς εξελίσσεται. Έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και μιούζικαλ, έχει συνεργαστεί με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου στην παράσταση σωματικού θεάτρου “2” ως χορευτής-ερμηνευτής. Τηλεοπτικά, κάποιοι ίσως τον θυμούνται στο ρόλο του Φοίβου στη σειρά “Κωνσταντίνου και Ελένης”, ενώ η πιο πρόσφατη εμφάνισή του ήταν στην σειρά “Σέρρες” με τον ρόλο του Μανώλη και μιας drag queen, πράγμα καθόλου τυχαίο. Ήξερε ο Γιώργος Καπουτζίδης ποιον διάλεγε… καθώς η drag persona Mary Sunshine (όνομα εμπνευσμένο από τον ομώνυμο ρόλο του μιούζικαλ Chicago) έχει κατακλύσει τα social media και κάνει το youtube να παθαίνει ΚΛΑΚΑΖ. Σαν άλλη κυρία Μυρσίνη (τσέκαρε το instagram του a.s.a.p.) του χτύπησα την πόρτα, και του έκανα μερικές αδιάκριτες -και όχι μόνο- ερωτήσεις…
Η παρεμβατική γειτόνισσα κυρία Μυρσίνη είναι εμπνευσμένη από πραγματικό πρόσωπο;
Δεν είναι πραγματικό πρόσωπο φυσικά, αλλά είναι πολλές γειτόνισσες μαζί σε μία! Όλοι, όλες και όλα έχουμε από μια τέτοια γειτόνισσα ή κάτι τέτοιο, όπως βλέπω και στα σχόλια “Α, η από πάνω μου/η μάνα μου/η θεία μου από το χωριό”…
Έχεις αντιμετωπίσει αρνητικά ή και ρατσιστικά σχόλια στο κοινωνικό σου περίγυρο όντας drag performer, κυκλοφορείς ελεύθερα in drag στο δρόμο;
Φυσικά και τα έχω αντιμετωπίσει! Aν λες για τις ατάκες που βάζω στην κυρία Μυρσίνη, τις έχω ζήσει περισσότερο από ανθρώπους που με ρωτούν τι κάνω, τους λέω και χωρίς καν να με έχουν δει in drag κάνουν τέτοιου είδους σχόλια. Στο δρόμο έχω κυκλοφορήσει in drag πολλές φορές, όμως πάντα επιλέγω να πάρω ταξί. Δεν μπαίνω στο μετρό έτσι…
Δεν νιώθεις ασφαλής;
Όχι βέβαια, δεν νιώθω ασφαλής. Καταρχάς, και ασφαλής να ένιωθα δεν θα μου άρεσε να μπω στο μετρό full in drag και να με κοιτάνε όλοι, που είναι λογικό να συμβεί! Όσο κι αν μου αρέσει να τραβώ τα βλέμματα ως Mary Sunshine, δεν μου αρέσει με αυτό τον τρόπο. Όπου κάνω σόου, ο κόσμος που έρχεται, ξέρει τι θα δει. Αν μπω στο μετρό, ξαφνικά είναι σαν τους βάζω με το ζόρι να με κοιτάξουν. Όχι! Επίσης, δεν θα κυκλοφορήσω μόνος αν είμαι in drag. Δεν φοβάμαι, αλλά θέλω να έχω παρέα τον σύντροφό μου, έναν φίλο μου, μία φίλη μου, για παν ενδεχόμενο, ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί, αν μου συμβεί κάτι και χρειαστεί να τρέξω με το δεκάποντο να έχω μία βοήθεια! (γελάει) Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω φοβηθεί, γιατί έχω μία ισχυρή προσωπικότητα που δεν αφήνω τον άλλο να επιτεθεί, ακόμα και χωρίς να μιλήσω, παίρνει το μήνυμα. Στις καθημερινές σχέσεις μου όταν π.χ. θέλω να γνωρίσω τον σύντροφό μου σε κάποιον ή σε μία παρέα δεν θα ξεκινήσω λέγοντας “παιδιά, ξέρετε, εγώ είμαι γκέι…” Όχι, θα πω “γεια σας, αυτός είναι ο σύντροφός μου” δεν αφήνω περιθώρια στον άλλον να σχολιάσει. Τις έχουμε φάει όλοι τις αρνητικές σκέψεις… Φτάνει!
Ως παιδί έχεις δεχτεί bullying;
Πάρα πολύ, αλλά δεν ήξερα τι σημαίνει bullying, γενικώς τότε δεν ξέραμε τη λέξη και δεν υπήρχε σαν έννοια. Με έχουν στριμώξει στον τοίχο επειδή έφτιαχνα κοστούμια και πον-πον για μαζορέτες για τα κορίτσια στο σχολείο και τους έκανα πρόβες, τα έβλεπαν τα αγόρια αυτά και έλεγαν “τι είναι αυτό τώρα;” και με στρίμωχναν στις γωνίες για εκφοβισμό, άκουγα από το πρωί ως το βράδυ “πούστη, αδερφή“! Τότε δεν είχα τη δύναμη να το αντιμετωπίσω, αλλά μάλλον αυτό που έκανα χωρίς να το καταλαβαίνω, ήταν η δύναμή μου. Σκεφτόμουν πιο ώριμα από άλλα παιδιά της ηλικίας μου κι έλεγα στον εαυτό μου “θα έρθει η σειρά σου και θα φύγεις από αυτήν την πόλη (την Πάτρα), ηρέμησε, άσε τους βλάχους να συνεχίσουν τη ζωή τους και εσύ τη δική σου εκεί που θα πας” όπως ακριβώς έγινε!
Έχοντας πια διαγράψει την πορεία σου, όποτε επιστρέφεις στην Πάτρα, σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά;
Φυσικά. Όλοι με ακολουθούν στα social media και μου στέλνουν μηνύματα κ.λπ. Δεν έχω συναντήσει τους τρελούς haters που είχα και που ήταν επιθετικοί. Δεν θυμάμαι καν τα πρόσωπά τους! Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει κάτι ενδιαφέρον για εσένα δεν θα τον κρατήσεις στη μνήμη σου.
Είχες ζητήσει βοήθεια από κάποιον;
Όχι, εγώ τα κατάπινα όλα και δεν είχα καμία βοήθεια, εκτός από την φίλη μου την Άσπα που μεγαλώναμε μαζί, της μιλούσα και ήξερε τα πάντα, αλλά δεν μπορούσε να βοηθήσει γιατί ήταν συνομήλική μου. Δεν είχα την παραμικρή βοήθεια, τα περνούσα όλα μόνος μου.
Η οικογένειά σου πότε εξοικειώθηκε με την σεξουαλικότητά σου;
Ποτέ δεν εξοικειώθηκε η οικογένειά μου! Ούτε τώρα! Σκέψου ότι πριν από ένα-δυο χρόνια έκανα στη μαμά μου το outing. Φαντάζομαι δεν μπορεί μια μάνα να μην ξέρει τι συμβαίνει στο παιδί της και ποια είναι η σεξουαλική του ταυτότητα. Απλά έβαζαν παρωπίδες και δεν ήθελαν να το δεχτούν, οπότε τους το είπα. Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι θα ήθελα να το γνωρίζουν. Ήταν σαν ένα κοινό μυστικό , παρόλο που δεν κρυβόμουν. Μιλούσα σε συνεντεύξεις ή στα σόσιαλ για την ομοφυλοφιλία και θεωρούσα ότι δεν έπρεπε να απολογηθώ σε κανέναν. Αν με ρωτούσαν, θα είχαν φάει την αλήθεια μου στη μούρη νωρίτερα. Όταν το είπα στην μητέρα μου έκανε σαν να λιποθύμησε ενώ μιλούσαμε στο τηλέφωνο, μου το έκλεισε με κλάματα. Από εμένα δεν άλλαξε κάτι, εγώ συνέχισα να είμαι ο Μανώλης που ήξερε. Οπότε την επόμενη μέρα την ξαναπήρα τηλέφωνο να την ρωτήσω πώς φτιάχνει το σπανακόρυζο και εκείνη ήταν παγωμένη. Μετά από δύο μήνες της εξήγησα και της είπα “χαλάρωσε, με βλέπεις έτσι γιατί από εμένα δεν άλλαξε κάτι, από εσένα μάλλον άλλαξε κάτι και με βλέπεις διαφορετικά, μάλλον έχεις πάθει κλακάζ. Εγώ δεν έχω πάθει τίποτα, απλά σου είπα την αλήθεια μου και συνεχίζω να σε αγαπάω όπως σε αγαπούσα και πριν”. Έδειξε να το καταλαβαίνει αν και δεν είναι εξοικειωμένη, αλλά δεν περιμένω και να είναι! Δεν έχω καμία προσδοκία. Γιατί έχω ανθρώπους που με αγαπάνε, ανθρώπους που είναι η ευρύτερη οικογένειά μου. Φυσικά και θα γούσταρα να ήμασταν σε ένα τραπέζι όλοι μαζί και να τα λέμε μαζί με τον σύντροφό μου, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα στη ζωή, δεν θα μου μείνει μαράζι… Πιστεύω…
Όπως έχεις ήδη πει, τo drag performance ξεκίνησε για εσένα μετά από παρότρυνση του Φώτη Σεργουλόπουλου. Μετά από τόσα σόου, παρουσία στα social media και στο YouTube ως Mary Sunshine, πιστεύεις ότι υπάρχει κίνδυνος να σε χαρακτηρίσει επαγγελματικά;
Με έχει χαρακτηρίσει ήδη! Δεν με παίρνουν σε δουλειές, ενδεχομένως γιατί νομίζουν ότι τα έχω παρατήσει. Αυτό είναι το τίμημα. Έκανα θέατρο αλλά όταν άρχισε να μεγαλώνει η εμβέλεια της Mary Sunshine έπαψαν να με ζητούν σε δουλειές. Μπορεί να ήταν και οικονομικό το θέμα γιατί μπορεί να έλεγαν ”τώρα δεν θα τον πάρουμε γιατί θα ζητήσει πιο πολλά”. Από την άλλη νιώθω ότι ο σκηνοθέτης και οι παραγωγές δεν θέλουν να συνδυάσει ο κόσμος το πρόσωπό μου με μία drag queen.
Θεωρώ ότι στον καλλιτεχνικό κόσμο τα μυαλά είναι πιο ανοιχτά, αυτό που λες ανατρέπει αυτή τη θεωρία, σαν να υπάρχει και εκεί ένα κράτημα για αυτό που κάνεις.
Φυσικά και υπάρχει κράτημα, δεν είναι ανοιχτά τα μυαλά όλων. Από την άλλη, σαν να το καταλαβαίνω λίγο, γιατί όντως έχω πάρει μια άλλη πορεία και κάποιος μπορεί να σκέφτεται “αυτός βρήκε τον δρόμο του, γιατί να τον ενοχλήσω;”
Πως βρέθηκες στην τηλεοπτική σειρά Σέρρες;
Γούσταρα πολύ να είμαι στην σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη “Σέρρες” και έγινε! Ειλικρινά το σκεφτόμουν από την πρώτη σεζόν και συνέβη! Σαν να έκανα manifest. Όταν θέλω κάτι πάρα πολύ, το σκέφτομαι τόσο πολύ έντονα και σχεδόν πάντα συμβαίνει. Ήμουν λίγο ψαρωμένος στην αρχή, γιατί στην τηλεόραση δεν έχω μεγάλη εμπειρία και με συγκίνησε η Γιούλη Τσαγκαράκη, όταν την πρωτογνώρισα στα γυρίσματα, με πήρε αγκαλιά, μου είπε ότι με παρακολουθεί σαν τρελή στα social media και έκατσε δίπλα μου δυο ώρες, για να δει με λαχτάρα όλη τη διαδικασία της αλλαγής μου σε Mary Sunshine.
Πιστεύεις ότι το drag show χωράει στην ελληνική τηλεόραση;
Παντού χωράει, ναι. Το πόσο είναι αποδεκτό είναι άλλη συζήτηση. Ο Τάκης Ζαχαράτος πώς έκανε αυτές τις επιτυχίες όταν πρωτοβγήκε; Ήξερε κανένας τι σημαίνει drag όταν παρουσιαζόταν πριν 20-25 χρόνια; Όταν εμφανίζεσαι στην τηλεόραση θεοποιείσαι. Δηλαδή, αν εμφανιστείς στην τηλεόραση in drag θα σου ζητήσουν αυτόγραφο και θα σε αγκαλιάσουν. Εμφανίζεσαι σε ένα μπαρ στη σκηνή in drag; Θα πουν “άντε μωρέ την αδερφάρα!” Το γεγονός ότι συμμετείχα στις Σέρρες είναι μεγάλη επιτυχία γενικότερα, γιατί συμμετείχα και ως Μανώλης. Είναι επιτυχία και για την κοινότητα και όλα τα παιδιά μου έγραφαν “αχ τι ωραία, επιτέλους βρέθηκε ένας άνθρωπος -ο Γιώργος Καπουτζίδης- να γράψει για την drag και την LGBT κοινότητα και διάλεξε εσένα”.
Η σπουδαιότητα της ορατότητας νομίζω είναι αδιαπραγμάτευτη. Ωστόσο, παρατήρησα ότι είπες “εμφανίστηκα και ως Μανώλης ευτυχώς”. Νοιώθεις ότι πρέπει να συστηθείς και ως Μανώλης στον κόσμο για να καταλάβουν ότι δεν είσαι… εξωγήινος;
Ναι, το είπα γιατί είμαι ηθοποιός και με ενδιαφέρει να δουλέψω στο θέατρο και στην τηλεόραση και ως Μανώλης. Επίσης και να μην ήμουν ηθοποιός ήταν πολύ ωραία η ιδέα του Γιώργου να δώσει τη συνολική εικόνα του ανθρώπου που ασχολείται με το drag performance, να δει ο κόσμος τι τύπος είναι εκτός, ότι δεν είναι εξωγήινος, όπως λες!
Στο πλαίσιο της μεγάλης συζήτησης γύρω από το κίνημα #metoo θέλω να μου πεις αν έχεις υπάρξει μάρτυρας ή αν έχεις δεχθεί ο ίδιος κακοποίηση, σεξουαλική ή μη.
Από όλα έχω δεχτεί και από όλα έχω δει να συμβαίνουν. Θα γυρίσουν τώρα και θα πουν “γιατί δεν μιλούσες τότε Μανωλάκη;” Όταν είσαι 20-23 και δεις να συμβαίνει σε κάποιον δεν ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις. Τώρα, μετά το me too, φυσικά θα ήμουν ο πρώτος που θα σήκωνε σημαία και θα μιλούσε. Προσωπικά, έχω δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση και κακοποιητικές συμπεριφορές σε πολλές δουλειές. Έχω βρεθεί σε σπίτι μεγάλου σκηνοθέτη, μεγάλου και σε εμβέλεια και σε ηλικία πια, είναι ακόμα στη ζωή, ο οποίος ενώ μιλούσε στο τηλέφωνο μπροστά μου έπιανε τα γεννητικά του όργανα και χαϊδευόταν. Αν και ήμουν μικρός μπόρεσα και του είπα να σταματήσει. Κάποιο άλλο παιδί στη θέση μου μπορεί να πάγωνε και εκείνος να θεωρούσε ότι μπορεί να συνεχίσει, αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν ευχαρίστηση και από τον φόβο του άλλου. Με το me too μπορέσαμε να μην ντρεπόμαστε, να μην φοβόμαστε και να μπορούμε να μιλήσουμε. Τώρα υπάρχει ενός είδους προστασία και αυτοί οι τύποι είναι πιο τρομαγμένοι, σκέφτονται ότι το πιθανό θύμα μπορεί να μιλήσει πιο εύκολα από ό,τι παλιότερα. Τα όρια είναι πιο στενά, αλλά εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω πώς αυτοί οι άνθρωποι δουλεύουν ακόμα στο χώρο μας.
Δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι το θέατρο είναι ένα “μεγάλο κρεβάτι”. Ο τελευταίος που θυμάμαι να το έχει πει δημόσια είναι ο Στράτος Τζώρτζογλου. Ποια είναι η θέση σου, ως προς αυτό τον χαρακτηρισμό;
Δεν συμφωνώ καθόλου, είναι ένα αστείο, μία γελοιότητα! “Ένα τεράστιο κρεβάτι” μπορείς να το πεις για οποιαδήποτε δουλειά, απλά δεν υπάρχουν φώτα ας πούμε στη δουλειά των δικηγόρων. Δεν έχεις φώτα και κάμερες, δεν εκτίθεσαι δημόσια, απλά στο χώρο μας μαθαίνονται πιο εύκολα τα πράγματα. Φυσικά και υπάρχει sex ανάμεσα σε ηθοποιούς και σκηνοθέτες, εφόσον είναι κοινή συναινέσει, ας κάνουν ό,τι θέλουν αλλά “μεγάλο κρεβάτι” είναι όλος ο κόσμος, όχι μόνο όσοι κάνουν το επάγγελμα του ηθοποιού, διαφωνώ καθέτως!
Όντας drag performer, πως σου φαίνεται το project κατά το οποίο drag queens διαβάζουν παραμύθια σε παιδιά του νηπίου;
Είναι λίγο “τζιζ” θέμα αυτό, γιατί το παιδί θέλει πολλή προσοχή και δεν ξέρω αν συμφωνώ, γιατί δεν το έχω δει να γίνεται έτσι όπως το φαντάζομαι εγώ. Πώς θα του πλασάρεις ένα τέτοιο πράγμα; Είναι επικίνδυνο να το μπερδέψεις. Αν μου γινόταν μία τέτοια πρόταση θα έλεγα ναι μόνο υπό τους δικούς μου όρους. Δεν θα πήγαινα με ένα κορμάκι μπροστά στα παιδιά, μπορεί να ντυνόμουν πριγκίπισσα ή κάτι άλλο άφυλο αλλά ως ρόλος ηθοποιού, σαν να έπαιζα σε παιδική παράσταση, όχι για να κάνω drag show, δεν θα έφερνα τον κόσμο της Mary Sunshine μπροστά στα παιδιά. Δεν αφορά κανένα παιδί αυτός ο κόσμος, υπάρχουν κάποια όρια. Η δουλειά μου θα ήταν να τους πω ένα παραμύθι. Η δουλειά μου θα ήταν να τους περάσω το μήνυμα του παραμυθιού, όχι να τους μπερδέψω. Σε ό,τι αφορά τα παιδιά πρέπει να υπάρχει πάντα ένα πέπλο προστασίας, όχι μόνο για τις drag queens, για οποιονδήποτε πάει να κάνει οτιδήποτε, ακόμα και να του διαβάσει ένα παραμύθι.
Υπάρχει κάτι που δεν έχεις κάνει ως τώρα και θα το ήθελες;
Γενικώς μου γεννιούνται πολλές καλλιτεχνικές ιδέες. Π.χ. δεν περίμενα ποτέ ότι θα κάνω social media content και ότι θα μου αρέσει. Έχω καταλάβει ότι ό,τι επενδύεις στη ζωή σου αποδίδει και το αξιοποιείς μελλοντικά, όπως έκανα μετά με το You Tube και το ΚΛΑΚΑΖ. Το επόμενο που θέλω να κάνω είναι να σκηνοθετήσω ξανά μια παράσταση από την αρχή, κάτι σαν ένα ένα art μουσικό cabaret και ας μην παίζω. Δεν θα έχει λόγο, θα είναι κινησιολογικό, μόνο με εικόνες, χρώματα, φώτα, παιχνίδι, χορό, μουσική… Είμαι στη φάση που το επεξεργάζομαι.
