Υπάρχουν κάποιες συναντήσεις που μοιάζουν από την αρχή προορισμένες να γίνουν κάτι περισσότερο από μια απλή συνέντευξη. Έτσι ξεκίνησε και η δική μας συνάντηση με τον Θοδωρή Σκαγιά. Το επώνυμο του ξυπνά αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων, τη μυρωδιά από τα μπλε τετράδια της skag.gr Κανονίσαμε να βρεθούμε για φαγητό και κρασί, τη μεγάλη του αγάπη.
Τον παρατηρείς από τα πρώτα λεπτά και καταλαβαίνεις ότι έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο με μια έμφυτη ευγένεια που δεν προσποιείται. Είναι από εκείνες τις σπάνιες ποιότητες που δεν εξηγούνται εύκολα απλώς τις νιώθεις. Μαζί με αυτήν, μια αφοπλιστική οξυδέρκεια και ένα χαμόγελο που δίνεται απλόχερα, σαν φως.
Το τραπέζι γέμισε με αρώματα, εκλεκτές κοπές κρεάτων και ποτήρια κρασιού που έμοιαζαν να ανοίγουν τον δρόμο για την κουβέντα. Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, η συνέντευξη μετατράπηκε σε μια ζωντανή ανταλλαγή ιστοριών. Γέλια, μικρές εξομολογήσεις, παιδικές αναμνήσεις και στιγμές ζωής άρχισαν να ξεδιπλώνονται ανάμεσά μας, σαν να συναντήθηκαν δύο φίλοι που είχαν καιρό να τα πουν.
Ο Θοδωρής είναι ένας άνθρωπος που σου προσφέρει φως χωρίς να το επιδιώκει. Μιλά με μια ειλικρίνεια που σε κάνει να χαλαρώνεις, να ανοίγεσαι κι εσύ. Και όσο περνούσε η ώρα, ένιωθα όλο και πιο τυχερή που είχα απέναντί μου έναν άνθρωπο με αυτή τη ζεστασιά, με αυτό το ανοιχτό μυαλό και τη διάθεση να μοιραστεί ιστορίες, σκέψεις και στιγμές.
Όταν ήρθε η ώρα να φύγουμε, ένιωθα πιο ανάλαφρη από το βάρος της καθημερινότητας. Σκέφτηκα πως ίσως τελικά η πραγματική επιτυχία ξεκινά από κάτι πολύ απλό: από έναν όμορφο χαρακτήρα. Από την ικανότητα να παραμένεις αληθινός, να χαμογελάς με την ψυχή σου και να μεταδίδεις αυτή τη φωτεινότητα στους ανθρώπους γύρω σου.
Και ο Θοδωρής είναι ακριβώς αυτό. Ένας άνθρωπος που ξέρει να μοιράζεται, το κρασί, το τραπέζι, τις μνήμες και τη ζωή.
- Αν η ζωή σου ήταν ταινία, ποια σκηνή από τα παιδικά σου χρόνια θα άνοιγε την ιστορία;
Είχα τη χαρά να έχω πολύ όμορφα παιδικά χρόνια. Ήμουν πολύ προνομιούχος μπορώ να πω. Δεν είχα άγχη και μεγάλωσα μέσα σε μια οικογένεια που με αγαπούσε πολύ. Παππούδες, γιαγιάδες και φυσικά οι γονείς μου. Ήμουν πραγματικά πολύ τυχερός. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω μια σκηνή, θα έλεγα μια στιγμή με τη γιαγιά μου την Άννα. Οι γονείς μου είχαν βγει με φίλους και με είχαν αφήσει μαζί της. Ήμουν πολύ μικρός, ίσα ίσα περπατούσα. Είχε βάλει ελληνική μουσική και με είχε ανεβάσει στο τραπέζι του σαλονιού της. Είχε κάτι μικρά σιδερένια πιατάκια για γλυκά και εγώ άρχισα να τα πετάω κάτω. Αντί να σπάσουν τα πιατάκια, καταφέραμε να καταστρέψουμε όλο το πάτωμα του σαλονιού της.
- Ποιο είναι το πιάτο που, αν το δοκιμάσεις σήμερα, σε ταξιδεύει αμέσως πίσω στο σπίτι των παιδικών σου χρόνων;
Πάντα μου άρεσε το φαγητό και να εξερευνώ γεύσεις. Όταν ήμουν μικρός, επειδή οι γονείς μου δούλευαν πολύ, πήγαινα στη γιαγιά την Άννα που έμενε απέναντι από το σπίτι και έτρωγα εκεί μετά το σχολείο. Το πιάτο που μου θυμίζει έντονα εκείνα τα χρόνια είναι οι λαχανοντολμάδες με αυγολέμονο που έφτιαχνε. Πολλοί δεν ξέρουν ότι η μισή μου πλευρά είναι από τη Βρετανία. Κάθε καλοκαίρι πήγαινα για εβδομάδες στους παππούδες μου εκεί. Εκεί αγαπούσα πολύ το steak and ale pie. Αυτά τα δύο πιάτα με ταξιδεύουν πάντα σε πολύ όμορφες αναμνήσεις.
- Θυμάσαι την πιο όμορφη στιγμή που μοιράστηκες ένα ποτήρι κρασί; Πού ήσουν και με ποιον;
Είμαι μεγάλος λάτρης του καλού κρασιού και της γευσιγνωσίας. Έχω επισκεφτεί πολλά οινοποιεία σε όλο τον κόσμο. Μια από τις πιο όμορφες εμπειρίες ήταν στη Νότια Αφρική, στο Stellenbosch κοντά στο Κέιπ Τάουν. Με τη σύζυγό μου κάναμε ένα wine tour και δοκιμάσαμε ετικέτες που δεν βρίσκεις εύκολα στο εμπόριο, μαζί με τοπικά τυριά, κρέατα και σοκολάτες. Μια άλλη πολύ δυνατή εικόνα είναι από τη Γαλλία, κοντά στο Saint Emilion και το Pomerol. Απλώς οδηγούσαμε μέσα από τα οινοποιεία και τα τοπία. Η ομορφιά του τόπου σου εξηγούσε γιατί εκεί παράγονται μερικά από τα καλύτερα ερυθρά κρασιά στον κόσμο.
- Υπήρξε ένας άνθρωπος που άλλαξε τη διαδρομή της ζωής σου;
Οι γονείς μου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή μου. Από αυτούς πήρα αρχές, αξίες και παιδεία. Από εκεί και πέρα προσπαθώ πάντα να συναναστρέφομαι ανθρώπους που είναι καλύτεροι από μένα
σε διάφορα επίπεδα. Μέσα από συζητήσεις μαζί τους ανοίγει το μυαλό μου και προκύπτουν νέες ιδέες. Έτσι χτιζόμαστε καθημερινά, λίγο λίγο, σαν τουβλάκι. Και έτσι γινόμαστε πιο ολοκληρωμένοι άνθρωποι.
- Αν κάποιος σε γνώριζε πραγματικά σε βάθος, ποιο θα έλεγε ότι είναι το πιο δύσκολο κομμάτι του χαρακτήρα σου;
Ένα feedback που πήρα από πολύ αγαπητά μου πρόσωπα είναι ότι επειδή συναναστρέφομαι πολύ κόσμο,
μερικές φορές δίνω περισσότερη προσοχή σε έναν νέο άνθρωπο που γνώρισα παρά στους δικούς μου ανθρώπους. Επίσης λόγω της έντονης problem solving νοοτροπίας που έχω, όταν βλέπω ένα πρόβλημα που θεωρώ επιλύσιμο δεν το αντιμετωπίζω ως πρόβλημα. Αυτό όμως καμιά φορά με κάνει να φαίνομαι πιο σκληρός από όσο θέλω προς το άτομο που νιώθει ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα, είναι το μεγαλύτερο εκείνη την στιγμή. Το ένστικτό μου είναι να δώσω λύση άμεσα, αλλά προσπαθώ να θυμάμαι ότι μερικές φορές ο άλλος χρειάζεται πρώτα κατανόηση κάτι στο οποίο πολλές φορές αποτυχαίνω.
- Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που σου έχουν μάθει οι γυναίκες για τη ζωή;
Εκτιμώ και αγαπώ πολύ το γυναικείο φύλο. Οι γυναίκες είναι πολυδιάστατα πλάσματα. Μου έχουν μάθει ότι πρέπει να αναγνωρίζεις το όμορφο, να δίνεις ένα κομπλιμέντο,
να φτιάχνεις τη διάθεση του άλλου και να χαμογελάς. Και ότι ο τρόπος σκέψης μιας γυναίκας είναι συχνά πολύ πιο σύνθετος από αυτόν των αντρών.
- Αν έπρεπε να εξηγήσεις σε ένα παιδί τι σημαίνει να είσαι άνδρας σήμερα, τι θα του έλεγες;
Να δείχνεις σεβασμό στους ανθρώπους και στα ζώα. Να είσαι gentleman, να φροντίζεις τους άλλους
και να είσαι δοτικός. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από έναν άντρα που είναι τσιγκούνης στη ζωή του, όχι μόνο στα χρήματα αλλά και στη γενναιοδωρία. Να βοηθάς τους πιο ευάλωτους και να μοιράζεις θετική ενέργεια στον κόσμο.
- Υπάρχει ένα όνειρο που κουβαλάς χρόνια αλλά δεν έχει ακόμα βρει τον δρόμο του;
Το όνειρό μου είναι να αφήσω πίσω μου ένα legacy. Κάποια στιγμή θα ήθελα να δημιουργηθεί
ένας οργανισμός ή ένα ίδρυμα στο όνομά μου που θα εξυπηρετεί φιλανθρωπικούς σκοπούς. Κάτι που θα βοηθά ανθρώπους, ζώα και γενικά τον κόσμο. Δεν είναι κάτι μακρινό. Είναι κάτι που ήδη χτίζω.
- Όταν κοιτάς τους νέους σήμερα, τι βλέπεις που ίσως εμείς χάσαμε;
Βλέπω ότι οι νέοι έχουν το θάρρος να διεκδικούν. Αυτό είναι θετικό. Αν συνδυάσουν αυτή τη διεκδίκηση με σκληρή δουλειά και προσπάθεια για αριστεία,
τότε μπορούν να πετύχουν πραγματικά πολλά.
- Αν η ζωή σου είχε μια τελευταία σκηνή σήμερα, ποια εικόνα θα ήθελες να αφήσει πίσω της;
Θα ήθελα μια εικόνα με χαρούμενους ανθρώπους, ανεμελιά και όμορφες αναμνήσεις. Ένα μεγάλο τραπέζι με φίλους που πίνουν καλά κρασιά, τρώνε καλό φαγητό, κάποιοι καπνίζουν τα πούρα τους και θυμούνται ωραίες στιγμές που περάσαμε μαζί. Να υπάρχει χαρά, σκέψη και δημιουργικότητα.
- Πες μου μια φράση που θες να μείνει σαν moto από την συνέντευξη.
Να ζεις γενναιόδωρα, να δημιουργείς όμορφες αναμνήσεις και να αφήνεις πίσω σου έναν κόσμο λίγο καλύτερο από αυτόν που βρήκες. Και να θυμάσαι ότι αν είσαι ο πιο πετυχημένος ή ο πιο έξυπνος άνθρωπος μέσα σε ένα δωμάτιο, τότε μάλλον βρίσκεσαι στο λάθος δωμάτιο.
