Η πόλη Σκόβντε, μία μικρή αστική κοινότητα στη Σουηδία, έχει γίνει τα τελευταία χρόνια κέντρο ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών. Πράγματι, το όνομα της πόλης, η οποία προφέρεται «χβέβντε», είναι πιθανό να μην είναι γνωστό σε πολλούς.
Ωστόσο, η βιομηχανία του gaming έχει εκτοξεύσει τη φήμη της στα διεθνή δρώμενα. Συγκεκριμένα, η ιστορία ξεκίνησε με μία κατσίκα πριν από μία δεκαετία. Εντούτοις, στις 26 Μαρτίου 2014, ένα τρέιλερ για ένα βιντεοπαιχνίδι έκανε την εμφάνισή του στο YouTube. Δηλαδή, το πρώτο πλάνο έδειχνε μία κατσίκα ξαπλωμένη στο έδαφος με τη γλώσσα έξω. Επιπλέον, το βίντεο περιλάμβανε έναν άνδρα που έτρεχε καμένος προς τα πίσω. Συνεπώς, αυτό το παράξενο υλικό ήταν η διαφήμιση για το περίεργο παιχνίδι Goat Simulator. Τότε, το παιχνίδι αυτό ήταν το πρώτο που έβαζε τον παίκτη στις οπλές μίας κατσίκας. Εξάλλου, η αποστολή ήταν η πρόκληση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης καταστροφής.
Επομένως, το Goat Simulator υπήρξε η πρώτη μεγάλη επιτυχία που προήλθε από την μικρή πόλη Σκόβντε. Αντιθέτως, η πόλη βασιζόταν παραδοσιακά στην αυτοκινητοβιομηχανία Volvo για την απασχόληση του πληθυσμού της. Μάλιστα, σήμερα, σε μία πόλη 58.000 κατοίκων, σχεδόν 1.000 άτομα σπουδάζουν ή εργάζονται στον τομέα των βιντεοπαιχνιδιών. Δηλαδή, η Σουηδία γνώρισε μία πρωτοφανή άνθηση στον τομέα.
Η επανάσταση του Πανεπιστημίου και το όραμα του Βίλεμσον
Η ρίζα αυτής της επιτυχίας βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο της Σκόβντε. Πράγματι, μία επανάσταση ξεκίνησε εκεί γύρω στις αρχές του αιώνα. Συγκεκριμένα, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Ουλφ Βίλεμσον ήθελε να κάνει διδακτορικό στα βιντεοπαιχνίδια. Ωστόσο, διάφορα πανεπιστήμια του απάντησαν πως «τα παιχνίδια για υπολογιστές είναι κάτι ανόητο».
Εντούτοις, συνέχισε τις σπουδές του στην Κοπεγχάγη. Τότε, η εργασία του χρηματοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Σκόβντε, όπου εργαζόταν. Συνεπώς, βλέποντας την έλλειψη φοιτητών στα προγράμματα πληροφορικής, πρότεινε ένα πρόγραμμα ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών το 2001. Επομένως, η ανώτερη διοίκηση ήταν διστακτική. Δηλαδή, δεν υπήρχαν εταιρείες παιχνιδιών στην πόλη. Ακόμη, ο Βίλεμσον απάντησε πεισματικά: «Αν το χτίσουμε, θα έρθουν».
Η έναρξη του προγράμματος το 2002 ήταν δύσκολη. Πράγματι, όπως ανέφερε η Σάνι Σίμπερφελντ, διευθύντρια του προγράμματος σχεδιασμού, δεν υπήρχε κάποιο μοντέλο να ακολουθήσουν. Δηλαδή, αναγκάστηκαν να δημιουργήσουν το πρόγραμμα εκ των υστέρων. Ωστόμως, ο βαθμός δημοτικότητας του πτυχίου έχει εκτοξευθεί. Εντούτοις, προσελκύει πλέον πολλαπλούς υποψηφίους για κάθε θέση. Συγκεκριμένα, ο Βίλεμσον δήλωσε ότι ο στόχος τους δεν ήταν ποτέ να καλύψουν τις βραχυπρόθεσμες ανάγκες της βιομηχανίας. Αντιθέτως, ήθελαν να αλλάξουν τη βιομηχανία. Τότε, στόχευαν στη δημιουργία πραγμάτων που δεν είχαν γίνει ακόμα. Επιπλέον, οι φοιτητές ενθαρρύνονται να εξερευνήσουν τη διασταύρωση του gaming με θέματα όπως το φύλο, η ταυτότητα και η θλίψη.
Η κοινότητα των developers και το Science Park
Το Science Park Skövde αποτελεί έναν άλλον κρίσιμο παράγοντα. Δηλαδή, αυτός ο φορέας βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο τμήμα gaming του πανεπιστημίου. Συγκεκριμένα, το Πάρκο Επιστημών διαχειρίζεται ένα τριετές πρόγραμμα επώασης. Επομένως, ονομάζεται «Sweden Game Start-Up». Τότε, βοηθά τις ομάδες να μετατρέψουν το gaming σε βιώσιμη καριέρα. Πράγματι, τους παρέχει χρηματοδότηση για τα έργα τους. Ως αποτέλεσμα, ένας συνεργάτης του Πάρκου λέει ότι «δανείζουν αυτοπεποίθηση». Συνεπώς, ο απώτερος στόχος είναι οι ομάδες να δημιουργήσουν βιώσιμες εταιρείες που θα συνεχίσουν να λειτουργούν μετά την αποφοίτησή τους.
Οι ίδιοι οι προγραμματιστές θεωρούν την παρουσία τους εκεί ανεκτίμητη. Συγκεκριμένα, το 99% αυτών έχουν σπουδάσει στο πανεπιστήμιο. Ωστόσο, σε μία μεγάλη πόλη όπως η Στοκχόλμη, οι εταιρείες δεν ενδιαφέρονται για τους νέους αποφοίτους. Εντούτοις, στη Σκόβντε, με το μικρό της μέγεθος, όλοι γνωρίζονται. Δηλαδή, «ξύνουν ο ένας την πλάτη του άλλου», όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά. Πράγματι, το μέγεθος της πόλης είναι ένα πλεονέκτημα για την κοινότητα. Επιπλέον, η Louise Perrson, επικεφαλής του προγράμματος συγγραφής παιχνιδιών, τόνισε ότι όποιος έρχεται εδώ γίνεται μέρος μιας μεγάλης κοινότητας.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι τα τρία στούντιο που έβαλαν τη Σκόβντε στον παγκόσμιο χάρτη παρέμειναν στην πόλη. Συγκεκριμένα, αυτά είναι τα Iron Gate (του Valheim), Coffee Stain (του Goat Simulator) και Stunlock (του V Rising). Δηλαδή, η Ζόζεφιν Μπέρτσον της Iron Gate δήλωσε ότι χωρίς τον φορέα επώασης, η εταιρεία τους μάλλον δεν θα υπήρχε. Ακόμη, το Valheim, ένα παιχνίδι επιβίωσης των Βίκινγκς, πούλησε περίπου πέντε εκατομμύρια αντίτυπα στις πρώτες πέντε εβδομάδες. Επομένως, το Satisfactory της Coffee Stain πούλησε 5,5 εκατομμύρια αντίτυπα.
Οι εθνικές αντιφάσεις και το μυστικό της επιτυχίας
Η Σουηδία γενικά αποτελεί έναν γίγαντα στα βιντεοπαιχνίδια. Πράγματι, είναι η πατρίδα των δισεκατομμυριούχων κολοσσών όπως το Minecraft και το Candy Crush. Ωστόσο, παρά τη φήμη της, η χώρα δεν διαθέτει μία εθνική στρατηγική για τη βιομηχανία. Εντούτοις, ο Μάρκους Τόφτενταλ, μάνατζερ επιχειρήσεων στο Science Park, εξέφρασε την ανησύχησή του για αυτή την έλλειψη. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση έχει μετατοπίσει την προσοχή της σε τομείς που επικεντρώνονται στην έρευνα. Δηλαδή, αυτό αφορά την τεχνητή νοημοσύνη. Συνεπώς, η τοπική δημοτική αρχή της Σκόβντε είναι υπερήφανη και υποστηρικτική.
Ερωτώμενος αν η επιτυχία της Σκόβντε μπορεί να αναπαραχθεί, ο Τόφτενταλ απάντησε πως η σύντομη απάντηση είναι «ναι». Αντιθέτως, η μακροσκελής απάντηση είναι λιγότερο ενθαρρυντική. Πράγματι, το μικρό μέγεθος της πόλης είναι ένα βοήθημα. Τότε, ακόμη και άλλες μικρές σουηδικές πόλεις δεν κατάφεραν να μιμηθούν το μοντέλο της Σκόβντε. Επιπλέον, η υποστήριξη που κατευθύνεται στο gaming φαίνεται να κάνει τη διαφορά. Ως εκ τούτου, η Σκόβντε είναι πλέον το μικρό «εργοστάριο» που τροφοδοτεί τη σουηδική έκρηξη των βιντεοπαιχνιδιών. Εν κατακλείδι, η πόλη αποτελεί την απόδειξη ότι η δημιουργία κοινοτήτων μπορεί να οδηγήσει σε παγκόσμια επιτυχία.
