Η σοφία θεωρείται συχνά ένα δώρο που έρχεται μόνο με την πάροδο των δεκαετιών και την εμπειρία της ζωής. Ωστόσο, η σύγχρονη ψυχολογική έρευνα αποκαλύπτει ότι υπάρχει ένας απλός γλωσσικός τρόπος για να σκεφτόμαστε πιο καθαρά.
Συγκεκριμένα, η τεχνική αυτή ονομάζεται ιλλεϊσμός και αφορά την αναφορά στον εαυτό μας στο τρίτο πρόσωπο. Πράγματι, αυτή η πρακτική έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία, καθώς χρησιμοποιήθηκε από ηγεμόνες όπως ο Ιούλιος Καίσαρας.
Επιπλέον, οι επιστήμονες σήμερα υποστηρίζουν ότι αυτή η συνήθεια μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τις λήψεις των αποφάσεών μας. Επομένως, η αλλαγή της αντωνυμίας που χρησιμοποιούμε καθημερινά ίσως αποτελεί το κλειδί για μια πιο συνετή ζωή.
Γιατί τρίτο πρόσωπο;
Στη συνέχεια, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τι ακριβώς προσφέρει αυτή η μέθοδος στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Αναμφίβολα, η χρήση του τρίτου προσώπου δημιουργεί μια απαραίτητη ψυχολογική απόσταση από τα προσωπικά μας προβλήματα.
Εντούτοις, όταν μιλάμε για εμάς χρησιμοποιώντας το «εγώ», τείνουμε να βυθιζόμαστε σε έναν ωκεανό έντονων συναισθημάτων. Αντιθέτως, η αναφορά στο όνομά μας μας επιτρέπει να δούμε την κατάσταση ως εξωτερικοί παρατηρητές.
Μάλιστα, αυτή η διαδικασία ονομάζεται αυτο-αποστασιοποίηση και βοηθά στην αντικειμενική ανάλυση των γεγονότων. Συγχρόνως, η τεχνική αυτή μειώνει την ένταση του άγχους που νιώθουμε σε περιόδους κρίσης.
Το αντιπαράδειγμα του Σολομώντα
Παράλληλα, οι ερευνητές αναφέρουν συχνά το λεγόμενο παράδοξο του Σολομώντα για να εξηγήσουν αυτή τη λειτουργία. Ομολογουμένως, ο βασιλιάς Σολομών ήταν παγκοσμίως γνωστός για τις σοφές και δίκαιες συμβουλές που παρείχε στους άλλους. Παρόλα αυτά, ο ίδιος πήρε καταστροφικές αποφάσεις για την προσωπική του ζωή και τη διαδοχή του θρόνου.
Άρα, οι άνθρωποι είναι εκ φύσεως καλύτεροι στο να επιλύουν τα ζητήματα των φίλων τους παρά τα δικά τους. Συνεπώς, ο ιλλεϊσμός προσπαθεί να μετατρέψει τον εαυτό μας σε έναν σοφό φίλο που μας καθοδηγεί. Επίσης, η μέθοδος αυτή μας αναγκάζει να λάβουμε υπόψη μας οπτικές γωνίες που αρχικά αγνοούσαμε.
Επιπρόσθετα, ο καθηγητής Ίγκορ Γκρόσμαν από το Πανεπιστήμιο του Βέστερλο έχει αφιερώσει χρόνια μελέτης σε αυτό το φαινόμενο. Συγκεκριμένα, ο ίδιος ορίζει τη σοφία ως μια σειρά από γνωστικές ικανότητες που ξεπερνούν την απλή ευφυΐα.
Πράγματι, η σοφία περιλαμβάνει την πνευματική ταπεινότητα και την αναγνώριση των ορίων της δικής μας γνώσης. Επιπλέον, περιέχει την αναζήτηση συμβιβασμών και την κατανόηση των διαφορετικών κινήτρων που έχουν οι γύρω μας.
Δυστυχώς, αυτές οι αρετές χάνονται εύκολα όταν η σκέψη μας παραμένει εγωκεντρική και περιορισμένη στο πρώτο πρόσωπο. Αντίστοιχα, οι μελέτες του Grossmann έδειξαν ότι οι άνθρωποι γίνονται πιο ταπεινοί όταν χρησιμοποιούν τον ιλλεϊσμό.
Στην αναζήτηση της κοινής λογικής…
Ακόμη, τα αποτελέσματα των πειραμάτων του είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικά για τη λειτουργία της ανθρώπινης λογικής. Μάλιστα, σε μια έρευνα ζητήθηκε από συμμετέχοντες να περιγράψουν τις μελλοντικές τους ανησυχίες για ένα μήνα. Επίσης, οι μισοί από αυτούς χρησιμοποίησαν το πρώτο πρόσωπο ενώ οι υπόλοιποι χρησιμοποίησαν το όνομά τους.
Πράγματι, η ομάδα του ιλλεϊσμού παρουσίασε πολύ μεγαλύτερη σταθερότητα στις σοφές κρίσεις της κατά τη διάρκεια του χρόνου. Συγκεκριμένα, οι άνθρωποι αυτοί ήταν πιο πρόθυμοι να συγχωρήσουν και να αναζητήσουν την κοινή λογική σε συγκρούσεις. Συνεπώς, η γλώσσα φαίνεται να διαμορφώνει την ηθική και πνευματική μας στάση απέναντι στα προβλήματα.
Φυσικά, η εφαρμογή αυτής της τακτικής στην καθημερινή ζωή μπορεί να φαίνεται περίεργη στην αρχή. Ωστόσο, δεν είναι ανάγκη να μιλάτε φωναχτά στο τρίτο πρόσωπο μπροστά σε άλλους ανθρώπους. Αντιθέτως, μπορείτε να εφαρμόσετε τον ιλλεϊσμό κατά τη διάρκεια του εσωτερικού σας διαλόγου ή στο ημερολόγιό σας.
Για παράδειγμα, μπορείτε να γράψετε στο τέλος της ημέρας για τις προκλήσεις που αντιμετώπισε ο χαρακτήρας σας. Δηλαδή, η καταγραφή των γεγονότων με αυτόν τον τρόπο αφαιρεί το συναισθηματικό βάρος και την πικρία. Επίσης, αυτή η πρακτική ενισχύει τη μακροπρόθεσμη μνήμη και τη μάθηση από τα λάθη μας.
Διαχείριση θυμού και απογοήτευσης
Στη συνέχεια, αξίζει να σημειωθεί ότι ο ιλλεϊσμός βοηθά ιδιαίτερα στη διαχείριση του θυμού και της απογοήτευσης. Ειδικότερα, όταν κάποιος μας προσβάλλει, η πρώτη μας αντίδραση είναι συνήθως μια αμυντική και εγωιστική στάση. Ωστόσο, αν αναρωτηθούμε «γιατί ο τάδε νιώθει θυμό αυτή τη στιγμή», η οπτική μας αλλάζει άμεσα.
Πράγματι, αυτή η ερώτηση μας τοποθετεί στη θέση ενός ψύχραιμου συμβούλου που αναλύει τα αίτια της έντασης. Συγχρόνως, η καρδιακή συχνότητα τείνει να εξισορροπείται όταν σκεφτόμαστε με αυτόν τον αποστασιοποιημένο τρόπο. Άλλωστε, η σοφία ξεκινά από τον έλεγχο των παρορμήσεων που μας οδηγούν σε βιαστικά συμπεράσματα.
Επιπλέον, η τεχνική αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε εργασιακά περιβάλλοντα όπου οι πιέσεις είναι συνεχείς και έντονες. Συγκεκριμένα, οι ηγέτες που χρησιμοποιούν τον ιλλεϊσμό τείνουν να λαμβάνουν πιο δίκαιες αποφάσεις για τις ομάδες τους.
Εντούτοις, η υπερβολική αυτοπεποίθηση μπορεί να τυφλώσει ακόμα και τους πιο ικανούς επαγγελματίες στην αγορά εργασίας. Επομένως, η αναφορά στον εαυτό μας ως τρίτο πρόσωπο λειτουργεί ως ένας εσωτερικός μηχανισμός ελέγχου και ισορροπίας.
Δηλαδή, μας υπενθυμίζει ότι είμαστε μέρος ενός μεγαλύτερου συστήματος και όχι το κέντρο του σύμπαντος. Βεβαίως, η πρακτική αυτή απαιτεί χρόνο για να γίνει μια φυσική και αυτόματη διαδικασία σκέψης.
Τελικά, ο ιλλεϊσμός δεν είναι απλώς ένα γλωσσικό παιχνίδι αλλά ένα ισχυρό εργαλείο για την προσωπική μας ανάπτυξη. Αναμφίβολα, η ικανότητα να βγαίνουμε έξω από το «εγώ» μας είναι μια από τις σπουδαιότερες ανθρώπινες κατακτήσεις.
Πράγματι, η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι οι αρχαίοι ρήτορες γνώριζαν κάτι που εμείς συχνά ξεχνάμε στην πολυάσχολη καθημερινότητα. Ως εκ τούτου, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα, δοκιμάστε αυτή την απλή μέθοδο.
Σίγουρα, η φωνή του ονόματός σας θα σας προσφέρει μια καθαρότητα που το «εγώ» δεν μπορεί να φτάσει. Συνολικά, η σοφία βρίσκεται στην απόσταση που μπορούμε να πάρουμε από τις δικές μας υποκειμενικές αλήθειες.
