Ενήλικες που βιώνουν έντονα το αίσθημα της μοναξιάς φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων, ακόμη και όταν λαμβάνονται υπόψη οι γνωστοί παράγοντες κινδύνου και η κληρονομικότητα. Αυτό προκύπτει από νέα επιστημονική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας.
Στο επίκεντρο της μελέτης βρέθηκε η βαλβιδική καρδιοπάθεια, μια πάθηση που αφορά τη δυσλειτουργία των καρδιακών βαλβίδων και συνδέεται με σημαντική επιβάρυνση της δημόσιας υγείας. Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, η νόσος έχει συμβάλει σε εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους στις Ηνωμένες Πολιτείες τις τελευταίες δεκαετίες.
Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής πανεπιστημιακό ίδρυμα της Κίνας, ανέλυσε δεδομένα από περισσότερους από 460.000 ανθρώπους, με μέση ηλικία τα 58 έτη, αξιοποιώντας τη βάση UK Biobank. Οι συμμετέχοντες απάντησαν σε ερωτήματα που αφορούσαν τόσο το αίσθημα μοναξιάς όσο και το επίπεδο κοινωνικών επαφών τους.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι όσοι δήλωναν πιο έντονη μοναξιά είχαν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν εκφυλιστικές παθήσεις των καρδιακών βαλβίδων. Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος ήταν αυξημένος κατά 19% για συνολική βαλβιδοπάθεια, κατά 21% για στένωση αορτικής βαλβίδας και κατά 23% για ανεπάρκεια μιτροειδούς. Αντίθετα, η κοινωνική απομόνωση –δηλαδή η περιορισμένη φυσική επαφή με άλλους– δεν φάνηκε να σχετίζεται άμεσα με τις συγκεκριμένες παθήσεις.
Κατά τη διάρκεια σχεδόν 14 ετών παρακολούθησης, καταγράφηκαν πάνω από 11.000 νέα περιστατικά. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η επίδραση της μοναξιάς παρέμεινε ισχυρή ακόμη και μετά την προσαρμογή για γενετικούς παράγοντες. Μάλιστα, τα άτομα με υψηλό γενετικό κίνδυνο και έντονη μοναξιά εμφάνισαν τα υψηλότερα ποσοστά νόσησης.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι μέρος της συσχέτισης ενδέχεται να εξηγείται από τον τρόπο ζωής. Οι συμμετέχοντες με αυξημένα επίπεδα μοναξιάς εμφάνιζαν συχνότερα επιβαρυντικές συνήθειες, όπως κάπνισμα, σωματική αδράνεια, κακή διατροφή και διαταραχές ύπνου.
Ωστόσο, υπογραμμίζεται ότι η μελέτη είναι παρατηρησιακή και δεν αποδεικνύει αιτιώδη σχέση. Όπως σημειώνουν οι επιστήμονες, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να αποσαφηνιστούν οι βιολογικοί μηχανισμοί που ενδεχομένως συνδέουν τη μοναξιά με τη φθορά των καρδιακών βαλβίδων, καθώς και για να διερευνηθεί αν η αντιμετώπιση της μοναξιάς μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά για την καρδιακή υγεία.
Διαβάστε ακόμα: Αστεγία στην Ελλάδα: Πάνω από 20.000 άνθρωποι χωρίς σταθερή στέγη
