Σύμφωνα με οικογενειακές συμβούλους, το πρόβλημα δεν είναι τι λέγεται, αλλά πότε λέγεται.
Όταν φτάνει η στιγμή της συζήτησης για το σεξ, πολλοί γονείς αισθάνονται αμηχανία, δισταγμό ή και φόβο μήπως πουν κάτι «λάθος». Ωστόσο, σύμφωνα με τις οικογενειακές συμβούλους Megan Michelson και Mary Flo Ridley, το πιο συχνό και σοβαρό σφάλμα δεν είναι το περιεχόμενο της κουβέντας, αλλά η καθυστέρησή της.
«Είναι σημαντικό να είστε εσείς η βασική πηγή πληροφόρησης για το παιδί σας», επισημαίνει η Michelson μιλώντας στο TODAY.com. «Αν δεν ανοίξετε εσείς τη συζήτηση, το πιθανότερο είναι ότι θα αναζητήσει απαντήσεις αλλού».
Η «μεγάλη συζήτηση» είναι ξεπερασμένη
Η ιδέα μιας και μοναδικής, καθοριστικής κουβέντας για το σεξ – της λεγόμενης «μεγάλης συζήτησης» – φαίνεται πως ανήκει στο παρελθόν. Η Ridley, με εμπειρία σχεδόν τριών δεκαετιών στην εκπαίδευση γονέων, υποστηρίζει ότι η ενημέρωση πρέπει να γίνεται σταδιακά και με τρόπο προσαρμοσμένο στην ηλικία του παιδιού.
«Δεν χρειάζεται – και δεν πρέπει – να τα πείτε όλα με τη μία», τονίζει.
Η Michelson περιγράφει τη μέθοδο που προτείνουν ως «σταγόνα-σταγόνα». Όπως ένα σφουγγάρι απορροφά το νερό όταν αυτό πέφτει σταδιακά και όχι απότομα, έτσι και τα παιδιά αφομοιώνουν καλύτερα την πληροφορία όταν αυτή δίνεται σε μικρές, απλές δόσεις, μέσα στην καθημερινότητα.
Από νωρίς, με απλό και ουδέτερο τόνο
Οι ειδικοί συστήνουν η συζήτηση να ξεκινά ήδη από την προσχολική ηλικία, με βασικές γνώσεις γύρω από το σώμα και τα σωστά επιστημονικά ονόματα των μερών του. Παράλληλα, η ενημέρωση για τα όρια, τον προσωπικό χώρο και την ασφάλεια θεωρείται κρίσιμη, όχι μόνο για τη μελλοντική κατανόηση της σεξουαλικότητας αλλά και για την προστασία του παιδιού.
Ο τόνος, υπογραμμίζει η Ridley, πρέπει να είναι ήρεμος και ουδέτερος. Η δραματοποίηση ή η αμηχανία μεταφέρονται εύκολα στα παιδιά.
Καθώς μεγαλώνουν, οι γονείς μπορούν να εξηγούν με απλό τρόπο πώς έρχονται τα μωρά στον κόσμο, δίνοντας έμφαση στη φυσική και ανθρώπινη διάσταση της γέννησης. Το ζητούμενο δεν είναι να εντυπωσιάσουν, αλλά να καλλιεργήσουν ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης, όπου οι ερωτήσεις είναι καλοδεχούμενες και οι απαντήσεις ειλικρινείς.
Όταν δεν υπάρχουν ερωτήσεις
Η απουσία αποριών δεν σημαίνει απαραίτητα και απουσία ενδιαφέροντος. Πολλά παιδιά διστάζουν να ρωτήσουν ή αναζητούν πληροφορίες από συνομηλίκους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γονείς μπορούν διακριτικά να ανοίξουν οι ίδιοι τη συζήτηση, ρωτώντας αν υπάρχει κάτι που τα απασχολεί ή αν έχουν σκεφτεί πώς γεννιούνται τα μωρά.
Αν μια ερώτηση αιφνιδιάσει τον γονέα, δεν είναι κακό να ζητήσει χρόνο. Η επιστροφή στη συζήτηση αργότερα δείχνει στο παιδί ότι ο διάλογος παραμένει ανοιχτός.
Πότε να μιλήσετε για τη σεξουαλική πράξη
Δεν υπάρχει αυστηρό χρονοδιάγραμμα, καθώς κάθε παιδί ωριμάζει με διαφορετικό ρυθμό. Ωστόσο, ένα γενικό πλαίσιο τοποθετεί τη συζήτηση για τη σεξουαλική πράξη στα μεσαία προς τελευταία χρόνια του δημοτικού. Σε αρκετά σχολεία, άλλωστε, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ξεκινά στην Ε’ τάξη, γεγονός που καθιστά σημαντικό τα παιδιά να έχουν ήδη λάβει βασική ενημέρωση από το οικογενειακό τους περιβάλλον.
Και αν κάποιος γονέας θεωρεί ότι «άργησε»; Οι ειδικοί είναι καθησυχαστικοί: το αργά είναι σαφώς προτιμότερο από το ποτέ. Η ουσία βρίσκεται στη συνέπεια, την ειλικρίνεια και τη διαθεσιμότητα για διάλογο – στοιχεία που χτίζουν μια σχέση εμπιστοσύνης με διάρκεια.
Διαβάστε ακόμα: Σχέσεις: Πώς επιλέγουμε σύντροφο;
