Η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση φαίνεται να επιβαρύνουν σημαντικά την υγεία, αυξάνοντας τον κίνδυνο θανάτου τόσο σε ασθενείς με καρκίνο όσο και σε πάσχοντες από άλλες ασθένειες. Αυτό προκύπτει από μεγάλη μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης «BMJ Oncology».
Αν και εδώ και χρόνια είναι γνωστό πως η μοναξιά συνδέεται με προβλήματα όπως οι γνωστικές διαταραχές, οι δυσκολίες ύπνου και η εξασθένηση του ανοσοποιητικού, οι επιστήμονες ήθελαν να διερευνήσουν αν επηρεάζει και τη συνολική θνησιμότητα.
Για τον σκοπό αυτό, ανέλυσαν δεδομένα από 16 έρευνες, που αφορούσαν πάνω από 1,6 εκατομμύρια ασθενείς, με μέση ηλικία τα 63 έτη. Από αυτές, 13 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια για τη μετα-ανάλυση, προερχόμενες από χώρες όπως ο Καναδάς, η Αγγλία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιαπωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά: η μοναξιά συνδέεται με 34% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία και 11% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο.
Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν πως τα ευρήματα πρέπει να προσεγγιστούν με προσοχή, καθώς οι μελέτες διαφέρουν ως προς τον σχεδιασμό και τη μεθοδολογία τους, ενώ όλες έχουν παρατηρησιακό χαρακτήρα.
«Παρά τους περιορισμούς, τα αποτελέσματα συμβαδίζουν με προηγούμενες έρευνες που συνδέουν τους ψυχοκοινωνικούς στρεσογόνους παράγοντες με αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία», σημειώνουν οι συγγραφείς. «Η κοινωνική απομόνωση και η μοναξιά φαίνεται να αυξάνουν τη θνησιμότητα σε ασθενείς με καρκίνο μέσα από βιολογικούς, ψυχολογικούς και συμπεριφορικούς μηχανισμούς».
Σε βιολογικό επίπεδο, η παρατεταμένη μοναξιά μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού και αυξημένη φλεγμονώδη αντίδραση, συμβάλλοντας στην επιτάχυνση της νόσου. Παράλληλα, στο ψυχοκοινωνικό πεδίο, πολλοί ασθενείς βιώνουν έντονη απομόνωση, είτε λόγω του στίγματος της ασθένειας είτε εξαιτίας της αδυναμίας του περιβάλλοντός τους να κατανοήσει το άγχος και τον φόβο που συνοδεύουν τη μάχη με τον καρκίνο.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι, εφόσον τα συμπεράσματα αυτά επιβεβαιωθούν από μελλοντικές μελέτες, θα πρέπει να ενταχθούν ψυχοκοινωνικές αξιολογήσεις και στοχευμένες παρεμβάσεις στην ογκολογική φροντίδα, ώστε να ενισχυθεί η συνολική υγεία και η επιβίωση των ασθενών.
Διαβάστε ακόμα: Γιατί οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα κατάθλιψη;
